Testy

Strona główna > Testy i raporty > Testy > Honda City 2009

13.07.2009 12:44

Honda City 2009

Honda | City

	Nasza ocena: Na korzyść City działa stylizacja sugerująca bliskie pokrewieństwo z Civikiem. Auto ma to, co mały sedan powinien mieć, czyli przestronne wnętrze i spory bagażnik. Brakuje mu jednak ikry, przez co na drodze City okazuje się przeciętne. A po Hondzie spodziewalibyśmy się znacznie więcej. .
Nadwozie	atrakcyjna stylizacja przestronne wnętrze dobra jakość wykonania bogate wyposażenie duży bagażnik	słaba widoczność do tyłu mały zbiornik paliwa
Komfort	dobry ogólny komfort jazdy
Bezpieczeństwo	bardzo skuteczne hamulce	układ stabilizacji nie oferowany nawet za dopłatą
Napęd		przeciętne osiągi
Właściwości jezdne		przeciętna stabilność przy wyższych prędkościach
Eksploatacja		wysoka cena

Sedan z gatunku małych. Produkowany w Tajlandii, sprzedawany w Azji, Australii, Turcji i Europie Środkowej. Pokazuje, że małe sedany wciąż mają coś do zaoferowania. Honda City w teście.

O małych sedanach ostatnio jakoś przycichło, a niesłusznie. To wcale nie ginący gatunek, w każdym razie nie w tej części Europy. Chevrolet, Dacia, Fiat, Renault i Suzuki mają w ofercie całkiem świeże modele, teraz w tym towarzystwie ląduje również Honda City.

Wygląd nadwozia sugeruje, jakby City miało sporo wspólnego z Civikiem i Insightem. Wąskie reflektory połączone charakterystycznym grillem, pokrywa silnika i przednia szyba pochylone niemal pod takim samym kątem, przeszklona kabina i krótki, ostro zakończony tył. Sylwetka zgrabna, proporcjonalna i jednolita.

Pod względem technicznym City jest jednak spokrewnione z małym Jazzem. Ma układ zawieszenia typowy dla maluchów (kolumny McPhersona z przodu i belkę skrętną z tyłu), a ciekawą pozostałością Jazza jest zbiornik paliwa umieszczony pod fotelami, a nie pod kanapą. Chodzi o to, by wygospodarować więcej miejsca na bagażnik.

Zgodnie z polityką polskiego importera Hondy, City wyjeżdżają z salonów z dość bogatym wyposażeniem. Już w podstawowej wersji Comfort na pokładzie są boczne poduszki powietrzne, klimatyzacja, komputer pokładowy, radioodtwarzacz CD/MP3, wejścia AUX i USB (co dla nas zawsze jest wielką zaletą) czy pełna elektryka okiennolusterkowa. Nic jednak nie dzieje się tanio, bowiem możliwość zaparkowania pod domem najtańszą wersją City oznacza rozstanie z aż 55 tysiącami złotych.

Sensem istnienia sedana segmentu B z definicji jest przestronne wnętrze do spółki z dużym bagażnikiem, którą to definicję Honda wzięła sobie bardzo do serca. Właśnie kabina to największa zaleta małego City - dużo miejsca, niezły dostęp, dobra obsługa, porządne wykonanie, rzeczywiście przydatne drobne ułatwienia w postaci typowych miejsc na napoje, schowków i kieszeni w drzwiach. Na plus zaskakuje ilość miejsca z tyłu, z drugiej strony - siedziska foteli i kanapy są skrojone na miarę małego samochodu. W kabinie jest sporo światła, a kierowca jeśli na coś może narzekać, to jedynie na przeciętną widoczność do tyłu. Pod każdym innym praktycznym względem mała Honda ma przygotowane dobre odpowiedzi na trudne pytania, a całość zamyka ponad 500-litrowy bagażnik.

Na naszym rynku można kupić City z dowolnym silnikiem, pod warunkiem że... jest to silnik 1.4 i-VTEC. Został on wyposażony w układ zmiennych faz rozrządu po stronie zaworów ssących, ma elektronicznie sterowaną przepustnicę (znaną także jako gaz typu fly-by-wire) oraz układ recyrkulacji spalin. Silnik rozwija okrągłe 100 KM i chudawy maksymalny moment obrotowy o wartości 127 Nm. Jest doskonały do jazdy miejskiej, gdzie gładka praca liczy się bardziej niż eksplozja niutonometrów przy niskich obrotach. Łagodne rozpędzanie już od niskich obrotów, dobre reakcje na wciśnięcie pedału gazu, cicha praca, porządny mechanizm zmiany biegów i dobrze zestrojone sprzęgło sprawiają, że poruszanie się w rytmie wyznaczanym przez światła na skrzyżowaniach i uliczne korki odbywa się na tyle bezstresowo, na ile jest to możliwe.

Nie zmienia to jednak faktu, że tzw. pary silnik 1.4 ma niewiele i - pomimo iż City waży niecałe 1100 kilogramów - dynamika jazdy okazuje się słaba. Na rozpędzanie na wyższych biegach trzeba sobie zarezerwować trochę czasu, za całe świadectwo wystarczą same pomiary elastyczności - blisko 16 sekund potrzebnych na rozpędzenie od 60 do 100 km/h na czwartym biegu (na piątce jest znacznie gorzej). Do wykrzesania lepszych osiągów trzeba zredukować bieg, a silnik porządnie „zakręcić". Na plus należy mu zaliczyć to, że przed wchodzeniem na wyższe obroty on się specjalnie nie broni - typowo dla jednostek Hondy. Przeganianie wskazówki obrotomierza po całej skali nie jest jednak ulubionym zajęciem typowego kierowcy City, który z przeciętną dynamiką będzie musiał nauczyć się żyć.

Honda nie wychyla się ponad przeciętność również jeśli chodzi o zużycie paliwa, które w teście wyniosło średnio 7,8 l/100 km. Przy okazji ujawnia się wada w postaci boleśnie małego zbiornika paliwa. Zaledwie 42 litry to właśnie pozostałość po Hondzie Jazz, a skutek jest taki, że w jeździe miejskiej odwiedzasz stacje benzynowe co 350-400 km. W swojej dziedzinie zdecydowanie lepsze są natomiast hamulce Hondy, skuteczne i bardzo odporne na rozgrzanie.

Zaskakuje cicha praca układu zawieszenia, co tradycyjnie jest słabym punktem małych aut. Zawieszenie Hondy City jest zestrojone dość miękko, dzięki czemu nierówności nie są zamieniane w kopnięcia w kabinę, a przy tym jest zachowany niezły kontakt kół z nawierzchnią. Na krótkich poprzecznych nierównościach pojawia się kolebanie, na koleinach Honda potrafi wykonać nerwowy ruch, ale przez cały czas komfort jazdy jest całkiem niezły. Miękkie zestrojenie odbija się jednak na zachowaniu auta w zakrętach. Przy niedużych siłach bocznych, w dziewięćdziesięciu kilku procentach przypadków, City będzie spokojne i zrównoważone, jednak bliżej granicy przyczepności przechyły nadwozia stają się dość znaczne i w końcu ujawnia się naczelna cecha układu jezdnego Hondy, czyli monumentalna podsterowność. W każdym momencie i na każdym metrze drogi zachowanie City jest jednak przewidywalne, elegancko mieszcząc się w granicach przeciętności. Powody do narzekania daje tylko stabilność przy wyższych prędkościach, kiedy reakcje auta na ruchy kierownicy są zbyt nerwowe, zbyt czułe. Kierowca siedzący wysoko w wysokim maluchu gdzieś gubi poczucie totalnej stabilności, które niezależnie od warunków powinien mieć.

Z jednej strony samochód solidny, wygodny, funkcjonalny i dobrze wyposażony, chociaż drogi, z drugiej na drodze dość przeciętny i mało dynamiczny. Choćbyśmy nie wiem jak ważyli wady i zalety, Honda City pozostawia niedosyt.

Tekst: Roman Popkiewicz
Zdjęcia: Mariusz Barwiński