Bentley Continental Supersports – Massive Attack

Zobacz również

• Bicie rekordu prÄ™dkoÅ›ci – rozsÄ…dkowi wbrew
• Bentley Continental Supersports - model wszechczasów ujawniony
• MTM Birkin Edition dla Bentley'a
• Bentley Continental Supersports Convertible – kolejna odsÅ‚ona
• Continental Convertible – najszybszy, czteromiejscowy kabriolet Å›wiata

Galeria

Pojedynek na przyspieszenie i prędkość

Jedno tankowanie 560-litrowego zbiornika samolotu kosztuje 4000 zł, 90 litrów paliwa, które mieści Bentley - dziesięć razy mniej

Skrzydlaty T-6 też należy do grona maszyn dysponujących mocą ponad 600 KM. Podczas pierwszego lotu w 1935 r. dziewięciocylindrowy gwiaździsty silnik firmy Pratt&Whitney mógł się wykazać siłą tylko 550 mechanicznych koni. Harvard T-6 z 1953 roku, który przyleciał na naszą sesję zdjęciową został zmodyfi kowany tak, by nadawał się do akrobacji powietrznych oraz wyścigów (ma między innymi o 1,5 m mniejszą rozpiętość skrzydeł). Dzisiaj dzięki silnikowi o mocy 800 KM, osiąganej przy 2400 obr/min, bryluje nad lotniskiem. Te parametry pozwalają samolotowi w ciągu 10 sekund od startu uzyskać prędkość 160 km/h.

Na takie osiągnięcia Supersports z czarną kratownicą osłony chłodnicy może tylko parsknąć z lekceważeniem. Do 160 km/h Bentley rozpędza się w ciągu 9,4 s - szybciej niż amerykański dolnopłat! Dopiero po osiągnięciu prędkości 329 km/h „brytyjczyk" opada z sił. Na marginesie - już przy 160 km/h, mimo podwójnych szyb, we wnętrzu luksusowej limuzyny zaczynają być słyszalne szumy powietrza opływającego karoserię.

Szumy powietrza? Na takie utyskiwania pilot tylko uśmiecha się z politowaniem. „Chcesz się przelecieć?" - rzuca do kierowcy Bentleya. Jasne! Szybki wyskok z pluszowego fotela ze stebnowanymi szwami i wspinaczka do przeszklonej kapsuły na skórzany fotel za pilotem.

Także drugiemu pilotowi niczego w Mk IV T-6 nie poskąpiono - czteropunktowe pasy bezpieczeństwa, drążek sterowniczy i morze wskaźników. Jakieś ozdobniki ze szlachetnych materiałów? Ani śladu. Wzrok ślizga się tylko po niezliczonych nitach kadłuba i rozrastających się we wszystkie strony niczym gałęzie rozłożystego drzewa dźwigniach i linkach sterowniczych. W ciasnej kabinie czuć opary wysokooktanowego paliwa. Nagle wydaje się, jakby świat Bentleya nigdy nie istniał.

329 km/h to maksimum tego, co potrafi Continental Supersports? Teraz to T-6 triumfuje, zawadiacko kręcąc śmigłem o trzech łopatach. Z maksymalną prędkością wynoszącą 520 km/h bez problemu pokonuje Bentleya. Ponure dudnienie gwiaździstego silnika sprawia, że włosy na karku stają na baczność. Nawet ze słuchawkami na uszach tłumiącymi hałas jest tu tak cicho jak na koncercie heavymetalowym.

Kanciasta wskazówka prędkościomierza, wyskalowanego w milach, kilka minut po uruchomieniu silnika nerwowo zahacza o liczbę 220 mil/h i maszyna powoli zaczyna się unosić. Jakby ktoś nacisnął guzik przyspieszający film, niebo i krajobrazy w dole błyskawicznie się przesuwają. Przyspieszenie 4 g powoduje, że rysy twarzy zmieniają się i przybiera ona wygląd karnawałowej maski. T-6 potrafi znieść maksymalne przyspieszenie 6 g.

Bentley - poirytowany ewolucjami, jakie Harvard wyczynia w powietrzu - zmierza na Hockenheim. Woli ścigać się z samochodami. Na Małej Pętli wydaje się, że masywne cielsko brytyjskiego coupé nagle zmalało. Lekko i w miarę zwrotnie Bentley pokonuje kolejne zakręty toru, jakby zostawił w boksie ze 400 kg masy swego stalowego cielska.

Dzięki innemu rozdziałowi siły napędowej na koła przedniej i tylnej osi (w stosunku 40:60%, zamiast 50:50) i za sprawą dozowania gazu tendencję do podsterowności na wjeździe w zakręt udało się poskromić tak, że zachowanie auta stało się bardziej neutralne i tył nadwozia podróżuje po obranym torze jazdy. Seryjne ceramiczne hamulce również na torze wyścigowym spisują się bez zarzutu i nie tracą ani trochę ze swojej skuteczności.

Po torowych wyczynach elegancka limuzyna nabiera ochoty na kilka kropel szlachetnego trunku. Do 90-litrowego zbiornika paliwa płynie benzyna super plus, a kierowca wylicza w tym czasie maksymalne zużycie - 34 litry na 100 kilometrów.

To nie powód do rozczarowań. Przeciwnie. Na pożegnanie Supersports przyjaźnie mruga swoimi ksenonowymi reflektorami i uśmiecha się do Harvarda T-6 dolnym wlotem powietrza do silnika. Zużywając 380 l paliwa w ciągu godziny lotu, powietrzny akrobata wie, że trochę przesadził i teraz zdaje się smutno zwieszać skrzydła. Bo ten się śmieje, kto się śmieje ostatni.

Tekst: Christian Gebhardt,
Zdjęcia: Frank Herzog
amis 7/2010

12