Mazda MX-5 – Sto zakrętów

A wszystko na trasie od kurortu do kurortu! Każdy kto marzy o Formule 1 powinien na początek pojechać tą trasą, tym samochodem. Albo jesteście do tego stworzeni, albo zaczniecie szukać vanów po cenach promocyjnych.

Zobacz również

• Mazda MX-5 Roadster Coupe – for fun!
• Mazda MX-5 Open Race - Namiastka Le Mans
• Mazda MX-5 w nowej odsłonie
• MX-5 GT – lżejsza, szybsza i jeszcze fajniejsza
• Genewskie nowości Mazdy na filmie

Galeria

GÓRY STOŁOWE Linia Mazdy zlewa się w jedno z krajobrazem - dobrze, że nie jesteśmy w Tatrach.

DROGA NA SZCZYTACH GÓR - tu naprawdę można poczuć przestrzeń.

Auto naprzeciwko to rzadkość. Przez większość czasu jesteś tylko Ty - i setki górskich zakrętów.

Formuła 1 nie jest moim przeznaczeniem. Może dlatego, że nie lubię szampana, a może dlatego, że w Maździe MX-5 - gdzie jest ze dwa razy więcej miejsca niż w bolidzie - ledwo się mieszczę. Ale to nie jej wina. Jej wielbiciele mówią, że ma tyle miejsca, ile potrzeba do prowadzenia samochodu. Kierownica jest malutka i wtłacza mi się pod gardło, ale na każdym zakręcie reaguje właściwie na drobny ruch ręką. A zakrętów będzie wiele. Do pokonania mamy obrosłą legendą trasę śródsudecką, a właściwie jej kłodzki fragment, z odcinkiem nie bez powodu określanym mianem „stu zakrętów", ze znaczącą historycznie „geringówką" i szlakiem wiodącym szczytami kilku pasm górskich.

Już na początku trasy, jadąc z Radkowa do Kudowy Zdroju, można nabawić się choroby lokomocyjnej. W Maździe grozi nam dodatkowo klaustrofobia, choć i z tego da się wyleczyć czując jak lekko i zręcznie ta czerwona puszeczka wchodzi w każdy ze stu, ponoć, zakrętów. Nie tak duży przecież silnik reaguje jak kobieta, na najlżejsze dotknięcie, i bynajmniej nie ma żadnego znaczenia na jakim jedziesz biegu. Fantastyczne uczucie!

Dojeżdżamy do Kudowy Zdroju, uroczego kurortu przy granicy z Czechami, gdzie przy domu zdrojowym rozciąga się jeden z bardziej uroczych deptaków w Polsce. Na dowód tego, że jazda Mazdą nie dała nam się we znaki, jemy drobny lunch w knajpce „La Provence" i ruszamy dalej. Zaglądamy do Dusznik - tam warto obejrzeć proces czerpania papieru, ale rychło wracamy, żeby z drogi wojewódzkiej, na przełęczy Polskie Wrota (660 m n.p.m.) wspiąć się na drogę 389, czyli Autostradę Sudecką, kiedyś i obecnie zwaną potocznie „geringówką".

Mazda wspina się szybko w górę, rychło będziemy ponad 900 m n.p.m., a wcale tego nie czujemy, bo droga 389 w końcu zasłużyła na miano autostrady. Nie, nie jest tak szeroka - widząc z naprzeciwka samochód, lepiej zjechać ku poboczu, ale po renowacji z ostatnich lat jedzie się po niej jak po pustym stole. Gdzieś po drodze mijamy nawet czeskich rolkarzy, którzy rozpędzają się na równiutkim asfalcie aż miło. Ale najpierw Zieleniec, nie ma co się oszukiwać - smutny bez śniegu i wyglądający jak sala tortur bez ofiar. Liczne wyciągi, orczyki, cała ta infrastruktura sportowa najnowocześniejsza w Polsce wygląda jak puste dekoracje. Pocieszmy się - wraz ze śniegiem skończy się przyjemność rajdów. W zimie odśnieża się w zasadzie odcinek na stoku Orlicy prowadzący właśnie do Zieleńca.

12