Pontiac Firebird - szczery kumpel

Pożegnanie z legendą. General Motors postanowił zlikwidować markę Pontiac - w przeszłość odchodzi kawał samochodowej historii, trwającej od 1926 r. Wyruszamy w nostalgiczną podróż wspaniałym Firebirdem Formula 400 z 1974 roku.

Zobacz również

• Firebreather na sprzedaż
• Koniec Pontiaca?
• Śmierć Pontiaca to już pewnik
• Nie będzie Pontiaca G8 ST
• Replika samochodu z serialu „Nieustraszony” znaleziona na eBay'u

Galeria

Potężna maska silnika pięciometrowego Firebirda jest niemal tak samo długa jak cała reszta nadwozia z kabiną pasażerską włącznie

Przód auta podnosi się wraz z pierwszymi odgłosami silnika V8 i opada, gdy kierowca zdejmuje nogę z gazu

No i ustrzelili ptaszka. Wraz z zapowiedzianym na ten rok zakończeniem produkcji Pontiaców, General Motors zdjął z nieboskłonu także Firebirda, ptaka prawdziwie ognistego. Chociaż najbardziej znany model „indiańskiej" marki nie był wytwarzany już od 2002 roku, jego miłośnicy zawsze mogli się pocieszać, że kiedyś GM go wskrzesi, by mógł zmierzyć się ze współczesnym Chevroletem Camaro. Teraz nie ma już o czym mówić. Pontiac poległ.

Po niepowtarzalnym, produkowanym masowo sportowym „amerykaninie" pozostaną tylko legenda i wspomnienia oraz - na całe szczęście - pokaźna gromada historycznych egzemplarzy. W Europie Zachodniej kosztują dziś od 10 do 20 000 euro.

Marka pojawiła się po raz pierwszy w 1893 roku, gdy Edward M. Murphy założył w miejscowości Pontiac w Michigan swoją Pontiac Buggy Company i zaczął wytwarzać powozy. Nazwa nie pochodzi więc tylko od imienia wodza Indian z plemienia Ottawa, który w XVIII wieku dowodził powstaniem przeciwko Brytyjczykom, ale też oznaczała miejsce, w którym miała siedzibę firma produkująca powozy. Gdy w 1907 r. Murphy zabrał się za wytwarzanie automobili, przechrzcił przesiębiorstwo na Oakland Motor Car Company. W 1909 r. zostało ono połknięte przez GM.

17 lat później na New York Motor Show zadebiutował pierwszy Pontiac, wyprodukowany przez firmę Oakland we współpracy z GM. Kusił rzędowym sześciocylindrowym silnikiem w cenie czterocylindrowego i sprzedawał się tak dobrze, że w 1932 r. GM wycofał z rynku markę Oakland, a zachował Pontiaca. Od tego czasu w palecie modeli General Motors Pontiac grał rolę sportowego, nowoczesnego samochodu, często o niepowtarzalnej technice. Np. Firebird Trans Am jako jedyne amerykańskie coupé zachował do 1979 roku 6,6-litrowego bigblocka V8. Marka pozwalała też sobie na takie ekstrawagancje, jak model Tempest z zespołem napędowym w układzie transaxle, pierwszy w GM i wtedy jedyny rzędowy sześciocylindrowiec SOHC napędzany paskiem zębatym, pierwszy w GM model z napędem na cztery koła - Pontiac 6000 STE, jako odpowiedź na Audi 5000 (Audi 100/200), czy model Fiero z centralnie umieszczonym silnikiem. Filozofię tej sportowo-rekreacyjnej marki najlepiej oddaje jej slogan reklamowy z lat 80.: „We build excitement", co w wolnym tłumaczeniu znaczy: „Wzbudzamy emocje".

Imię Pontiaca, a w szczególności modelu Firebird, rozsławiły dwa filmy drogi z Burtem Reynoldsem, który jako sprytny zawadiaka przemierzał Stany w czarnym Pontiacu Trans Am. Film nosił tytuł „Mistrz kierownicy ucieka" - I (1977) i II (1980) i uczynił z narowistego bolida z V8 pod maską jeden z najbardziej znanych samochodów kina. Podróżując nowym Trans Amem, pokazanym w 1982 roku, karierę telewizyjną jako „Nieustraszony" robił David Hasselhoff.

123