Podnoszenie poprzeczki - X5,Grand Cherokee, ML, Touareg i XC90

Powstały jako pojazdy niszowe, ale pod koniec lat 90. duże SUV-y dostały takiego przyspieszenia, że niemal z dnia na dzień przeobraziły się w odrębną klasę aut. Dziś na scenę wkracza drugie pokolenie. W teście porównawczym - BMW X5, Jeep Grand Cherokee, Mercedes ML, Volkswagen Touareg i Volvo XC90.

Zobacz również

• Kto da mniej
• V8 rządzi - wielki test
• 320d, C 220 CDI, S60 – sedany z wyższych sfer
• Q5, X3, GLK, XC60 – wspólny ideał
• Mercedes klasy C i Audi A4 – Równaj w górę!

Galeria

W teście porównawczym – BMW X5, Jeep Grand Cherokee, Mercedes ML, Volkswagen Touareg i Volvo XC90.

W łagodnym terenie Volvo potrafi się odnaleźć ale lepiej nie przeciągać struny.

Razem z X5 już niedługo do przeszłości odejdzie klasyczna szata BMW.

• Oceń te samochody
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

Zdążyły zdobyć sobie miłośników, ale i narobić wrogów. Pierwsi cenią uniwersalność dużych SUV-ów, a także komfort, osiągi i wizerunek. Inni ostro krytykują - wręcz wypowiadają wojnę pojazdom, które zużywają cysterny paliwa, zajmują miejsce na drogach i wyglądają trochę jak terenówki z wnętrzami limuzyn, przy czym nie służą do niczego konkretnego.

Popularność SUV-ów rośnie. Wymiana pokoleń właśnie się zaczęła. Jeep i Mercedes wytoczyły na scenę nowiutkie modele. Z pozostałej testowej trójki żaden nie jest już taki, jaki był w chwili debiutu. Touareg ma nowy silnik, jednostkę Volvo gruntownie zaś zmodyfikowano. Prawie emeryt BMW od dawna nie występuje już z taką samą jednostką Diesla, jaką miał w chwili rynkowego debiutu, ani nawet z takim samym układem przeniesienia napędu. Zacznijmy więc od najstarszego w tym gronie.

STARY, ALE JARY

SUV a'la BMW miał być pojazdem najlepszym w swojej klasie na asfalcie i kiedy X5 pojawił się w 1999 roku, z miejsca rozłożył wszystkich na łopatki. Teraz jest w wieku, który określa się jako „mocno posunięty" i... wciąż jest najlepszy.

Wydawałoby się, że duża masa, na dodatek umieszczona wysoko, to najlepszy przepis na najgorsze właściwości jezdne. BMW temu przeczy. X5 połyka zakręty z większą zwinnością niż wiele modeli mających się za usportowione. Wszystko jest zestrojone na ostro. Reakcje silnika na ruchy pedału gazu są tak szybkie, jak to we współczesnym 218-konnym turbodieslu możliwe. Auto jest świetnie wyważone i zawsze bardziej „pcha" tyłem niż „ciągnie" przodem, co jest najlepiej odczuwalne przy wyjściach z zakrętów. Jest mało podsterowności i dużo chęci do zaatakowania następnego zakrętu. I po nim następnego.

Taka charakterystyka jazdy to efekt zestrojenia zawieszenia, a także układu przeniesienia napędu (w nomenklaturze BMW zwany xDrive, w X5 jest oferowany od 2004 r.), stworzonego z myślą o wgryzaniu się w asfalt. Wały napędowe osi przedniej i tylnej są połączone przez skrzynkę rozdzielczą, w której funkcję centralnego mechanizmu różnicowego pełni elektronicznie sterowane sprzęgło wielopłytkowe. Przepływ siły napędowej w kierunku przedniej osi zmienia się płynnie (możliwe jest nawet przeniesienie momentu obrotowego tylko na jedną oś), a kiedy trzeba, xDrive potrafi na sztywno „spiąć" obydwie osie. Możliwości trakcyjne auta są imponujące i nawet na śliskich nawierzchniach xDrive nie ma problemów z przeniesieniem potężnego momentu obrotowego silnika.

12345