BMW Z4 Coupe – Brać, póki są

Formuła „małe coupé". Technicznie ma wszystko jak trzeba, ale nigdy nie cieszyło się popularnością. A przecież jeździ tak dobrze jak wygląda.

Zobacz również

• BMW M6 - E=M6
• Patrz w serce - BMW 135i
• BMW Z4 sDrive 35i – ostrzej!
• BMW 645 Ci - Szósty zmysł
• Mercedes CLS - Wypełnij kupon

Galeria

Współczesny mały rekin BMW, z pokrywą silnika długą niemal na pół auta. Z4 Coupé zostało zaprojektowane przez Polaka Tomasza Sychę.

Kabina - urządzona na surowo, z szeroką ozdobną listwą od drzwi do drzwi. Jakość - 10 na 10.

• Oceń ten samochód
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

Chyba żaden inny samochód nie ma tak komiksowych proporcji. Nadwozie niezbyt długie, szerokie i niskie (niespełna 1,3 m), z pokrywą silnika długą niemal na pół auta. Świat oglądasz z wysokości klamek w drzwiach innych aut.

Niedaleko za deską rozdzielczą siedzi trzylitrowa rzędowa szóstka. Na świadectwie ma 265 KM i 315 Nm, czyli ponad 100 Nm z litra pojemności - wynik doskonały jak na wolnossący silnik. „3.0i" pracuje jak aksamit i kipi energią już w niskim zakresie obrotów, co w realnym świecie oznacza, że praktycznie zawsze dysponuje zapasem osiągów. Oczywiście im wyżej na obrotomierzu, tym lepiej, a najlepiej jak najwyżej. Silnik ma też do kompletu doskonały głośnik - podwójna końcówka wydechu może wygląda niepozornie, ale gada akurat na tyle basowo i agresywnie, ile trzeba. Gdy wydech porządnie zaryczy, prędkościomierz wymawia „sto" po upływie 6 sekund (5,7 s w Z4 Coupé ze skrzynią mechaniczną).

Po zakrętach małe BMW fruwa tak dobrze jak wygląda. Jest zwinne, przyczepne, z reakcjami ostrymi, ale nieprzesadnymi. Pokazuje, że formuła „małe coupé, z silnikiem umieszczonym z przodu, tylnym napędem i kabiną cofniętą aż do tylnych kół" nie zestarzeje się nigdy. Ale nie wszystko jest idealne. Przede wszystkim brakuje porządnego mechanizmu różnicowego, czyli takiego, który potrafiłby się w jakimś stopniu blokować. Wystarczy mokra nawierzchnia, by Z4 miewało kłopoty z trakcją (w każdym razie miewało je na zimowych oponach). Bez układu stabilizacji chwilami byłoby nerwowo. Jakiś mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu powinien być oferowany przynajmniej za dopłatą.

W słowniku Z4 specyficzne znaczenie ma słowo komfort. Na równych drogach jest nieźle, ale na tych przeciętnych, na dłuższą metę coupé potrafi być bolesne. Cofnięcie foteli aż do tylnych kół z jednej strony zapewnia wyjątkowe wrażenia w zakrętach (bo siedzi się za pionową osią obrotu auta), z drugiej jednak sprawia, że niektóre nierówności zamieniają się w kopniaki w... hmm, siedzisko.

Poza tym poezja. Produkcja Z4 Coupé już skończona, ale ponoć można jeszcze trafić nowe sztuki. Dla tych, do których przemawia taka koncepcja samochodu i stać ich na dużą zabawkę, rada jest jedna - brać póki można.

Roman
Popkiewicz

Oto jedno z najbardziej niedocenionych BMW ostatnich lat. Komiksowe proporcje, ostre zawieszenie i silnik-bajka. Komfort kiepski, ale taka natura Z4.

Tekst: Roman Popkiewicz
Zdjęcia: Paweł Łapot