Citroën C3 - na początku był styl

Liczy się nie tylko wygląd. Pierwszy Citroën C3 stawiał na design. Drugi też chce się podobać, ale oferuje znacznie więcej niż tylko zgrabną sylwetkę. Test wersji z mocniejszym silnikiem i... z większą szybą.

Zobacz również

• Love story
• C3, Punto, Mazda 2, Corsa, Clio i Fabia - Tanie jechanie
• Pokazywanie pleców
• Citroen C3 - ładnym łatwiej
• Citroën C3 Picasso – Wrzuć na luz

Galeria

Na drodze o gładkiej nawierzchni zawieszenie Citroëna C3 oferuje przyjemny komfort resorowania, problemy pojawiają się dopiero na nierównościach

Panoramiczna szyba Zenith wpuszcza do wnętrza ogromne ilości światła i zapewnia znakomitą widoczność... przestrzeni powietrznej nad drogą; po odsłonięciu szyby - nad głową robi się bardzo ciasno

• Oceń ten samochód
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

Poprzedni Citroën C3 wysoko ustawił poprzeczkę. Ponad dwa miliony sprzedanych egzemplarzy to nie byle co. Jeśli faktycznie część nabywców skłonił do zakupu jedynie wygląd pierwszej „C-trójki", nowa z osiągnięciem takiego wyniku nie powinna mieć problemu. Mały Citroën wyraźnie nawiązuje do pierwowzoru zaokrągloną linią dachu, który płynnie przechodzi w pierwszy i ostatni słupek, czy gwałtownie wznoszącą się, tuż za tylnymi drzwiami, dolną linią okien. Całość prezentuje się rozpoznawalnie i nowocześnie zarazem. Komu wpadła w oko pierwsza „C3", za nową też będzie się oglądał.

Jeśli kogoś zniechęciły do zakupu niskiej jakości twarde plastiki, słabo czytelny elektroniczny wyświetlacz w miejscu, w którym z reguły znajdują się analogowe zegary, czy niezbyt przestronne wnętrze poprzedniej „C3" - tym bardziej powinien przyjrzeć się nowemu modelowi. Teraz jakość materiałów i przestronność wnętrza z przodu należą do mocnych argumentów na „tak" za małym Citroënem. Wysoko umieszczoną deskę rozdzielczą pokrywa od góry miękki materiał, przyjemny w dotyku i w wyglądzie. Lakierowana na wysoki połysk frontowa część tablicy rozdzielczej również prezentuje się okazale. To samo można powiedzieć o czytelnych wskaźnikach, które przemawiają do kierowcy w jedyny słuszny sposób, czyli analogowy, a nie cyfrowy. Wyjątkiem jest wyświetlacz po prawej stronie prędkościomierza, na którym na stałe widnieje dobrze widoczny „słupkowy" wskaźnik zawartości paliwa w zbiorniku, a oprócz tego mogą pojawiać się informacje o ustawieniach ogranicznika prędkości czy tempomatu i podpowiedzi na temat ekonomicznego stylu jazdy.

Dzięki temu, że deska rozdzielcza znajduje się wysoko, a jej dolna część jest wyraźnie cofnięta, kierowca i pasażer przedniego fotela mają przed sobą bardzo dużo wolnej przestrzeni dla nóg. Maksymalnie wykorzystując spory zakres wzdłużnej regulacji, fotele można odsunąć tak daleko, żeby pokrywa zamykanego schowka przed pasażerem nie lądowała po otwarciu na kolanach. Nawet wysokim kierowcom nie grozi obijanie kolanami obudowy kolumny kierownicy czy przymusowe opieranie prawej nogi o zbyt rozbudowaną konsolę środkową. Trudny dostęp do regulacji kąta pochylenia oparcia fotela nie ułatwia życia tylko wtedy, gdy samochód użytkuje więcej niż jedna osoba.

Szerokość wnętrza z przodu na wysokości ramion jest wystarczająca, żeby kierowca i pasażer nie potrącali się przy każdym ruchu ręką. Mimo że z tyłu wnętrze „C3" jest o 2 cm szersze, nie wyobrażam sobie, jak na kanapie mogą zmieścić się trzy osoby. Dwie podróżują za to bez żadnego ścisku. Pod warunkiem że nie są nadmiernie wysokie i że przednie fotele nie są przesunięte maksymalnie w tył. Odległość między siedziskiem kanapy a dachem w wersjach z gigantyczną przednią szybą jest aż o 6 cm mniejsza niż między przednimi fotelami a dachem. Za sprawą kaskadowego ustawienia foteli i kanapy, osoby podróżujące z tyłu też mają szansę podziwiania widoków przez przednią szybę, ale muszą się liczyć z ograniczoną przestrzenią nad głową.

123