Fiat Croma - Croma rediviva

Jedni budują swój wizerunek rzucając się od razu na głębokie wody, inni próbują osiągnąć to samo małymi kroczkami. Fiat należy do tych drugich. Po 10 latach nieobecności w klasie średniej Croma wraca do walki o zamożniejszą klientelę.

Zobacz również

• Fiat Croma – Bez legendy
• Zapraszamy do trójki
• Fiat Croma - Jak koktajl
• Peugeot 407 SW- Prześwietlony
• Alfa Romeo Crosswagon Q4 - Życie po życiu

Galeria

Croma – oferowana wy- łącznie jako kombi.

To auto przestronne i komfortowe, ma być też bardzo bezpieczne.

Po 10 latach nieobecności w klasie średniej Croma wraca do walki o zamożniejszą klientelę.

• Oceń ten samochód
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

Gdyby nie podpis Giorgetto Giugiaro na tylnych drzwiach auta, trudno byłoby się w Cromie dopatrzyć ręki mistrza. Z drugiej strony, gdyby nie on, Croma wyglądałaby być może jak żelazko na kółkach, znane też jako Renault Vel Satis. Fakt, że mistrz miał „związane" ręce płytą podłogową z Opla Vectry nie tłumaczy go wcale. Seat też miał, a nowy Leon wyprzedza Golfa pod względem stylizacji o kilka lat świetlnych, chociaż obydwa auta „wyrosły" z tej samej płyty podłogowej.

W skali 1:1 Croma odziedziczyła z Vectry tylko rozstaw osi, wynoszący 2700 mm. Reszta wymiarów, z wyjątkiem szerokości, spuchła. Szczególnie pod względem wysokości Croma przerosła auta z segmentu D, zbliżając się do minivanów. Mimo to auto przypomina wyglądem samochody typu kombi, a nie vany. Z tymi ostatnimi może jednak konkurować komfortowym dostępem do przestronnego wnętrza i sporym przedziałem bagażowym o pojemności od 500 do 1610 l. Możliwości aranżacji wnętrza w Cromie są raczej skromne, jak w typowej limuzynie.

Auto prezentuje się masywnie i solidnie zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz. Blachy nadwozia i elementy kabiny są dokładnie spasowane, a materiałów z wnętrza Cromy nie powstydziłyby się modele z wyższych sfer niż ona. Na przednich fotelach siedzi się wysoko, na kanapie z tyłu - jeszcze wyżej. Gdy samochód jest wyposażony w podwójny szklany dach, który wysokość wnętrza pomniejsza o kilka centymetrów, nad głową z tyłu robi się ciasno.

Za kierownicą trzeba siedzieć w pozycji wyprostowanej. Na wypadek, gdyby z tyłu miało komuś brakować miejsca na nogi, fotele z przodu mają - dość ograniczoną - regulację wzdłużną. Już kierowcy średniego wzrostu mogą mieć problem z dobraniem wygodnej pozycji do jazdy, nie mówiąc o wysokich. Natomiast samo miejsce pracy urządzono wygodnie, włącznie z umiejscowieniem dźwigni zmiany biegów tak, jak w Pandzie - wysoko i stosunkowo blisko kierownicy.

Szkoda zatem, że w testowanym modelu - 2.4 JTD 20V - niemal w ogóle nie trzeba sięgać do dźwigni. 200-konna jednostka wysokoprężna (najmocniejsza spośród wszystkich oferowanych) seryjnie współpracuje z automatyczną skrzynią biegów o sześciu przełożeniach, która zmienia je dość płynnie i stosunkowo szybko. W czasie jazdy auto nie przysparza żadnych problemów, prowadzi się posłusznie, a elektryczne wspomaganie układu kierowniczego zapewnia nawet niezłe poczucie kontaktu kół z nawierzchnią.

Croma, która w salonach Fiata pojawi się pod koniec lata, nie będzie samochodem tanim. Jej ceny na rynku niemieckim zaczynają się od 20 tysięcy euro. Fiat nie oczekuje, że Croma będzie modelem popularnym. Liczy natomiast, że dzięki niej zacznie być postrzegany jako producent aut dobrej jakości, wygodnych i bezpiecznych. Już na pierwszy rzut oka mają o tym świadczyć materiały dobrej jakości, bogate wyposażenie gwarantujące komfort obsługi i podróżowania oraz siedem poduszek powietrznych w standardzie (przednie, boczne, kurtyny i chroniąca kolana kierowcy).

Jedni budują swój wizerunek rzucając się od razu na głębokie wody, inni próbują osiągnąć to samo małymi kroczkami. Fiat należy do tych drugich. Po 10 latach nieobecności w klasie średniej Croma wraca do walki o zamożniejszą klientelę.