Fiat Doblo – Liczy się przestrzeń

Teraz bardziej osobowe. Doblo pierwszej generacji znalazł prawie milion nabywców. Fiat postanowił więc „ucywilizować" ten model i zrobił z niego minivana.

Zobacz również

• C2, Doblò, C-Max, Astra i Grand Vitara - Pięciobój nowoczesny
• Bravo, Focus, i30 – starszy, czyli lepszy
• Daewoo Matiz, Opel Agila i Fiat Panda - Koledzy z podwórka
• Rodzinne kompakty – wielka przesiadka
• Czy większy samochód ma większy sens? Cz. 2

Galeria

Choć Doblo II nie ma finezyjnych kształtów, wygląda sympatycznie

Niby pudełko na kołach, ale wygląda zgrabnie. Podłoga bagażnika tuż nad ziemią, bo auto jest stworzone do transportu

• Oceń ten samochód
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

Kombivany cywilizują się. Co prawda nadal można w nich znaleźć hektary twardego plastiku, ale gołą blachę już niekoniecznie. Tak jak w wypadku poprzednika Doblo II generacji, inżynierowie wygrali batalię z designerami i postawili na maksymalne wykorzystanie wnętrza. Ci ostatni mieli jednak coś do powiedzenia, dlatego Doblo - pomimo pudełkowatego kształtu - wygląda zgrabnie i sympatycznie. Pokrywa tylna sięga prawie do ziemi, więc pakunków nie trzeba zbyt wysoko podnosić. Bagażnik ma pojemność 790 l, a po złożeniu tylnej kanapy - 3200 l. Nowością jest to, że auto może przewieźć siedem osób. Drugie drzwi z boku są przesuwane, ale klamka do ich otwarcia od środka nie jest zbyt funkcjonalna - stawia spory opór. Tylna półka nadal jest sztywna i umożliwia przewożenie przedmiotów o masie nawet 70 kg.

Do napędu Doblo przewidziano cztery silniki - jeden benzynowy i trzy wysokoprężne. Ten pierwszy ma pojemność 1,4 l i moc 95 KM, słabszy diesel Multijet - 1,3 l i 90 KM. Obydwa współpracują z 5-przełożeniową skrzynią biegów. Dwa mocniejsze diesle sparowano ze skrzynią 6-biegową. Pierwszy z nich to 1,6-litrowy Multijet o mocy 105 KM (znany choćby ze Stilo), mocniejszy ma pojemność 2,0 l i moc 135 KM. Oprócz dychawicznej jednostki benzynowej, która nadaje się jedynie na gładkie i płaskie odcinki autostrad lub do miasta, każdą inną można polecić w ciemno. Nawet najmniejszy diesel zapewnia w porównaniu z silnikiem benzynowym torpedowe osiągi, choć tak naprawdę również ten 2-litrowy nie jest „ścigantem". Nie można mieć mu tego za złe, ponieważ Doblo zostało stworzone do pracy w tygodniu i do weekendowowakacyjnej służby rodzinie.

Zawieszenie auta skomponowano komfortowo, układ kierowniczy jak na tę klasę aut jest dość precyzyjny, a duży rozstaw kół i osi zapewnia stabilne prowadzenie. Jedynym mankamentem jest nieco głośna praca zawieszenia na większych nierównościach. Hamulce są skuteczne, choć to akurat nie dziwi, skoro ładowność niektórych wersji wynosi ponad 700 kg.

Standardowe wyposażenie zawiera ABS, cztery poduszki powietrzne, centralny zamek aktywowany drogą radiową i elektrycznie sterowane szyby. Klimatyzacja - za dopłatą; od wersji Dynamic jest standardem, tak samo jak elektrycznie sterowane lusterka i szyby tylne. Doblo można doposażyć między innymi w nawigację TomTom i w trzeci rząd siedzeń. Tych ostatnich nie da się, niestety, zdemontować, a po złożeniu zajmują cenne miejsce w bagażniku. Przednie fotele są przesunięte w stronę konsoli środkowej, co sprawia, że prawa noga kierowcy wbija się w nią. Zestaw wskaźników jest czytelny, a na wyświetlaczu między zegarami odczytamy informację o wybranym przełożeniu. W standardzie jest też system start-stop.

W Polsce Doblo ma debiutować pod koniec zimy. Wtedy poznamy jego ceny. Na rynku włoskim i niemieckim wersja podstawowa z silnikiem benzynowym ma kosztować około 16 000 euro. Wziąwszy pod uwagę wielkość auta, jakość wykonania i funkcjonalność - Doblo to kusząca propozycja.

Tekst: Michał Hutyra