Fiat Panda 1.2 - Z uśmiechem

50 tysięcy kilometrów przejechanych Fiatem Pandą 1.2 pokazało, że to zgrabne stworzenie niewiele wymaga za to sporo wytrzymuje. Szkoda tylko, że jest nieco ospałe.

auto motor i sport 2/2005

Zobacz również

• Chevrolet Spark kontra Fiat Panda
• Coś dla ludu - VW Fox i Fiat Panda
• Spark, C1, Panda, Ka, Picanto i Aygo - Samochodów i igrzysk
• Panda, i10 i Picanto – Dzieciaki z klasą
• Daewoo Matiz, Opel Agila i Fiat Panda - Koledzy z podwórka

Galeria

Pudełkowaty tył Pandy nieco zwiększa przestrzeń bagażową i ilość miejsca na głowy podróżujących z tyłu.

Panda to zabawny niedźwiadek, na widok którego usta same składają się do uśmiechu.

• Oceń ten samochód
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

Panda to zabawny niedźwiadek, na widok którego usta same składają się do uśmiechu. Fiat Panda też taki jest po trosze, ale bardziej niż uroda - której trudno zresztą cokolwiek zarzucić - liczą się w nim praktyczność, ergonomia obsługi i niskie koszty użytkowania. Ten samochód to sama praktyczność. Dłuższy o całe 20 cm od Seicento, jest jednym z przestronniejszych maluchów; wnętrze ma niewiele mniejsze niż Punto, od którego jest krótszy aż o 30 cm. Osiągnięto to dzięki jeszcze bardziej pionowym siedzeniom i dużej wysokości nadwozia. Niezbyt mocno pochylone słupki, dość szeroko otwierające się drzwi i wysoko umieszczone siedziska foteli ułatwiają wsiadanie, a zwłaszcza wysiadanie. Nie trzeba uprawiać zaawansowanej gimnastyki i wspomagać się uchwytami. Fotele są niezbyt obszerne, słabo wyprofilowane a jednak wystarczająco wygodne. Nawet przejeżdżając w ciągu dnia 700 km nie odczujemy nadmiernego zmęczenia. Brak trzymania bocznego to żaden kłopot - wystarczy... mocno wbić dłonie w koło kierownicy. Tablica przyrządów jest dobrze rozplanowana, bardzo praktycznie umieszczono dźwigni ę zmiany biegów na centralnej konsoli. Jedynie przyciski sterowania lusterkami zewnętrznymi znajdują się w niezbyt fortunnym miejscu na środkowym tunelu.

Siedzisko kanapy nie odchyla się i nie wyjmuje, a oparcie - w wersji homologowanej na pięć osób - nie jest dzielone. W przypadku, gdy jest dzielone w połowie, autko posłuży tylko czterem osobom. W naszej Pandzie na sam koniec testu zaczął zacinać się zamek bagażnika - jego smarowanie i czyszczenie nie pomogło. Trzeba też było wymienić sterownik poduszek gazowych i napinacze pasów bezpieczeństwa. Źle, że w nowoczesnym samochodzie, za jaki chce uchodzić Panda, zabrakło regulacji pasów bezpieczeństwa na wysokość (dla fotela kierowcy jest w opcji, za 100 zł), podczas gdy można go doposażyć w komplet sześciu poduszek gazowych i w ESP. We wnętrzu Pandy jest cicho. Dopiero przy prędkościach powyżej 120 km/h szum powietrza staje się dokuczliwy. Podczas dodawania gazu „odzywa się" silnik, jego nienatarczywe brzmienie ma lekko sportowy tembr.

1234