Mazda 2, Mitsubishi Colt, Honda Jazz - Nie takie małe

Tylko do miasta? Przydomek „maluchy" powoli traci sens - samochody o czterometrowym nadwoziu od dawna potrafi ą zaspokajać całkiem niemałe potrzeby. Jak pod tym względem wypada japońskie trio Mazda 2, Mitsubishi Colt i Honda Jazz?

Zobacz również

• Mazda 2 – Niedoceniona
• Mazda 2, Micra, Swift – mała rzecz a cieszy
• C3, Punto, Mazda 2, Corsa, Clio i Fabia - Tanie jechanie
• Mazda 2 – miss fitness
• Mazda 2 – Lekki kaliber

Galeria

Pochylone przednie słupki dachowe, jak w vanach, nie ułatwiają obserwacji drogi z wnętrza Hondy i Mitsubishi

Choć to miejski maluch, najlepiej czuje się w zakrętach

• Oceń te samochody
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

To się nazywa wybór! O przychylność kierowców walczy teraz około pół setki małych samochodów - prawie trzy razy tyle, ile w latach 80. Producenci muszą więc stale wymyślać coś nowego, żeby klienci w ogóle ich auta zauważyli. Ten wysiłek się opłaca, bo chociaż dzisiaj co trzeci samochód sprzedawany w Europie należy do klasy kompaktów (rozmiar Golfa czy Mégane) - to jednak maluchy mają wzięcie, bo palą mało i coraz mniej, a poza tym w niektórych krajach w modzie jest pogląd, że do życia potrzeba tylko „tyle auta, ile rzeczywiście jest niezbędne".

Mitsubishi prezentując pod koniec zeszłego roku odmienionego Colta zrezygnowało z grzecznej i mało wyrazistej formy nadwozia. Teraz ostrzejsze krawędzie i surowe spojrzenie reflektorów mają do czysto użytkowych cech tego samochodziku dorzucić szczyptę dynamiki. Bo w to, że kształt osłony chłodnicy przejęty od Lancera przywodzi na myśl myśliwce, jak by chcieli stratedzy od marketingu, uwierzą tylko klienci o bujnej wyobraźni.

Kwestią nie tyle wiary co doświadczenia jest obszerne wnętrze Colta. Mimo że Japończycy z opracowanego wspólnie z Daimlerem pramodelu przejęli tyko 35% części, duża kabina pasażerska i pionowy tył przetrwały. Dzięki temu także wysocy pasażerowie wsiadają do tyłu bez wykonywania głębokich skłonów, a podróżować na tylnej kanapie mogą wyprostowani i z nogą założoną na nogę.

Niestety w toku modernizacji zapodział się gdzieś mechanizm przesuwania tylnej kanapy, tak że dziś jest ona nieruchoma. Niemniej, długie przedmioty da się w Colcie przewozić po złożeniu oparcia fotela, na którym zasiada pasażer z przodu. Próżno jednak szukać innych przemyślnych wynalazków, mimo że vano- podobna sylwetka Colta mogłaby sugerować, iż będzie ich więcej. Zamiast tego cieniutko wyściełane fotele i smętny twardy plastik bez żenady zdradzają, że przy konstruowaniu małych aut liczy się oszczędność każdego grosza.

Wnętrze Hondy Jazz na badanie jakości polegające na postukaniu palcem w plastik tablicy rozdzielczej także odpowiada głuchym „puk, puk". Jednak tapicerowane wstawki na drzwiach, wygodniejsze fotele z przodu i wiele praktycznych schowków sprawiają, że w Hondzie panuje bardziej domowa atmosfera. Swój największy atut Jazz zachował na koniec - ponieważ zbiornik paliwa umieszczono pod przednimi fotelami, z tyłu pozostaje szczególnie dużo miejsca. Dlatego tylną kanapę można nie tylko złożyć jednym ruchem ręki, ale też złożyć ją tak, jak krzesła w kinie i wyczarować w ten sposób przedział bagażowy o wysokości prawie 1,3 m, do którego bez problemu da się załadować bagaż, gdyż jego drzwi podnoszą się wysoko. Wtedy nic już nie przeszkadza w zapakowaniu do małej Hondy dwóch rowerów górskich albo telewizora plazmowego czy też palmy w doniczce. Określenie „maluch" w przypadku Hondy odnosi się więc tylko do jej rozmiarów zewnętrznych, wiele samochodów kompaktowych wcale nie ma więcej miejsca. Składaną kanapę Honda oferuje już w podstawowej wersji Jazza, testowana przez nas wersja Trend była jeszcze seryjnie wyposażona w system audio, klimatyzację oraz centralny zamek z pilotem.

123