Mazda CX-7 - w stronę Europy

Odmłodzona. Dotychczas Mazda CX-7 występowała tylko w jednej, 260-konnej benzynowej wersji. Teraz dołączył do niej diesel.

Zobacz również

• Mazda CX-7 – Wołanie o Diesla
• Mazda CX-7 – Ona to lubi
• Kolejna seria testów Euro NCAP
• Mazda 2, Mitsubishi Colt, Honda Jazz - Nie takie małe
• Mazda MX-5 i Mini Cooper S Cabrio – test

Galeria

Teraz auto ma inny wlot powietrza i lampy przeciwmgłowe. Z tyłu nieco większy jest spoiler i lekko zmieniony zderzak

• Oceń ten samochód
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

W Europie kochającej diesle benzynowa „CX-7" i tak miała sporą popularność - sprzedano 30 tys. samochodów. Teraz między przednie koła SUV-a Mazdy trafił 2,2-litrowy turbodiesel, wyposażony w system common-rail o maksymalnym ciśnieniu wtrysku 2000 barów.

Silnik rozwija 173 KM i uzyskuje 400 Nm maksymalnego momentu już przy 2000 obr/min. Niestety, duża masa auta powoduje, że do około 1800 obrotów dzieje się niewiele, moc eksploduje dopiero po ich przekroczeniu. Wtedy Mazda podrywa się, jakby była wspomagana drugim motorem - mocno ciągnie, jednostajnie i bez zadyszki. Utrzymywanie silnika powyżej 2000 obr/min pozwala cieszyć się nieograniczoną dynamiką i sportowymi doznaniami. Ale gdy jedziemy na niższych obrotach, każde wzniesienie zmusza do redukcji biegu, a nawet o dwa. Za to silnik jest dość oszczędny, przy średnich szosowych prędkościach 55 do 65 km/h zadowalał się 8,9 do 9,3 l oleju napędowego; jak na górskie, kręte drogi - całkiem przyzwoicie.

Choć sam silnik nie czyni z „CX-7" sportowego SUV-a, zawieszenie auta i układ kierowniczy wykazują sportowe zacięcie. Mazda precyzyjnie pokonuje zakręty, jej usztywnione zawieszenie nie pozwala nadwoziu na przechyły. W przenoszeniu mocy pomaga stały napęd na cztery koła. Zależnie od potrzeb, sterowane elektroniką sprzęgło może zmieniać rozdział momentu napędowego od 100% na przedniej osi do symetrycznego (50%:50%).

Sportowe klimaty znajdziemy w stylistyce nadwozia i w jego wnętrzu. Mocno uwypuklone nadkola, zmrużone spojrzenie reflektorów, potężny wlot powietrza oraz niskie szyby boczne z mocno pochyloną szybą tylną czynią Mazdę zgrabną i niepowtarzalną, tuszując jej nadwymiarowość i dużą masę. We wnętrzu, praktycznym, pojemnym i dobrze wyposażonym - gdyby nie zbyt płaskie i krótkie fotele, można by się poczuć jak w sportowym samochodzie: wskazówki zegarów ukrytych w tubach startują z godziny szóstej, a niska dźwignia zmiany biegów ma krótkie drogi prowadzenia.

Mazda skupia w sobie wszelkiego rodzaju atuty - urodę, bogate wyposażenie, dobry układ napędowy, pewne zawieszenie i przestronne wnętrze. A teraz zyskała diesla, dzięki któremu stała się również oszczędna. Jego niewielka zadyszka i zbyt „amerykańskie" fotele „CX-7" nie powinny być dla tego modelu przeszkodą w rynkowej karierze - konkurenci bywają drożsi i też nie są idealni.

Tekst: Bogdan Czajkowski