Mitsubishi Lancer na trasie 50 000 km – egzotyczny gość

Z wyjątkiem niezbyt wygodnej pozycji za kierownicą, do której dość szybko można się przyzwyczaić (oparcie nie daje się ustawić pionowo, kolumna kierownicy reguluje się tylko w jednej płaszczyźnie), podróż Lancerem upływa komfortowo. Dobrze zestrojone zawieszenie i spory rozstaw osi skutecznie tłumią nierówności, nie przenosząc ich do kabiny. Twarde plastiki zmontowane są solidnie, ale uroku wnętrzu Lancera na pewno nie dodają.

Wnikliwe oględziny auta po teście wykazały jedynie niewielkie ubytki powłoki lakierniczej na niektórych elementach karoserii i nieznaczne odkształcenia poszycia zderzaka przedniego i tylnego. Elementy układu zawieszenia oraz układu kierowniczego nie wykazywały ani widocznych uszkodzeń, ani nadmiernych luzów. Układ wydechowy standardowo pokrył się powierzchniowo korozją, ale pozostał szczelny. Jedynie pomiar geometrii zawieszenia kół wykazał, że zbieżność kół osi przedniej i tylnej wykracza poza tolerancje przewidziane przez producenta. Intensywne zanieczyszczenie filtrów powietrza oraz kabiny, czyli tzw. przeciwpyłkowego, świadczyło o tym, że dawno ich nie wymieniano. Ciekawe, bo faktury za obydwa przeglądy zawierają pozycje związane z wymianą przynajmniej filtra przeciwpyłkowego...

Wycena Lancera na koniec testu ujawniła zaskakującą właściwość tego auta. Ze średnich notowań poprzedniego modelu wynika, że nawet wśród modeli japońskich marek Lancer traci na wartości znacznie mniej niż auta klasy niższej średniej innych producentów. Bardzo niskim spadkiem wartości Mitsubishi Lancer z nawiązką odrabia straty związane z dość pokaźnym zużyciem paliwa czy z wysokimi kosztami przeglądów. Koniec końców, z kieszeni wyciąga mniej niż samochody mniej egzotyczne. Albo inaczej - więcej do niej wkłada po sprzedaży.

Tekst: Maciej Ziemek
Zdjęcia: Jacek Hanusz, Mariusz Barwiński

123