Opel Meriva 1.4 Turbo – Cel – wygoda

Nie jest już ani mały, ani tani - van Opla kusi oryginalnymi drzwiami, chociaż jego prawdziwą siłą jest kabina pasażerska.

Zobacz również

• Opel Combo, Opel Meriva - liczą się fakty
• Giulietta, Astra, Golf – najwyższy poziom
• 6 Kombi, Insignia Sports Tourer, Laguna Grandtour, Superb Combi – wygodnie i szybko
• Astra, Auris, Cee‘d, Golf, Mégane – zgrany kwintet
• Mniejsze dobro cz. 2 - Ople Astra i Insignia

Galeria

Oryginalne tylne drzwi rzeczywiście coś wnoszą, ale nie one same tworzą Merivę ani też nie usprawiedliwiają wysokiej ceny.

Czarna listwa nad tablicą rejestracyjną optycznie powiększa tylną szybę,  dolna linia bocznych szyb ma na tylnych drzwiach charakterystyczne załamanie

• Oceń ten samochód
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

Sprawa wygląda tak - dzięki Merivie Opel jest aktualnie jedynym obok Rolls-Royce'a producentem oferującym samochód z tylnymi drzwiami otwieranymi do tyłu niezależnie od przednich. To brzmi dumnie, chociaż mało prawdopodobne, aby wpłynęło na sprzedaż. Meriva pierwszej generacji znalazła ponad milion nabywców - jeśli nowa ma powtórzyć ten wynik, będzie musiała go sama wywalczyć.

W porównaniu z modelem pierwszej generacji, Meriva wyraźnie urosła - o 24 cm na długość i 12 na szerokość, chociaż rozstaw osi zwiększył się tylko o 1,5 cm. W efekcie, z nadwoziem o długości prawie 4,3 m, mały van Opla nie jest już taki mały. Kabina jest przestronna, a pierwsze wrażenie po zajęciu miejsca w naszpikowanej wyposażeniem dodatkowym testowanej wersji Enjoy to poczucie świetnej jakości. Wygląd wnętrza nawiązuje do Insignii i Astry, fotele i kierownica mają szerokie zakresy regulacji, widoczność do przodu i na boki - dobra, choć jak w każdym vanie nieco ograniczają ją daleko wysunięte przednie słupki. Deska rozdzielcza jest klasyczna, a jedyna nowość pod względem obsługi to elektryczny hamulec postojowy.

Otwierane do tyłu drzwi nie są tylko oryginalnym dodatkiem - rzeczywiście ułatwiają dostęp do wnętrza. Podobnie jak przednie, również i one mają kąt otwarcia wynoszący 84 stopnie, dzięki czemu jeśli tylko da się je na całą szerokość otworzyć, miejsce na kanapie zajmuje się o wiele łatwiej i wygodniej niż w autach z drzwiami otwieranymi klasycznie. O cały świat łatwiej montuje się też foteliki dziecięce, gdy można stanąć twarzą w kierunku oparcia.

Aby uniknąć otwarcia tylnych drzwi podczas jazdy - kiedy pęd powietrza mógłby je wyrwać - wyposażono je w automatyczne blokady zamków aktywujące się powyżej 4 km/h. Od wewnątrz, tylne drzwi można otworzyć dopiero wtedy, kiedy Meriva stoi nieruchomo. Samoczynne odblokowanie drzwi następuje też w wypadku kolizji.

Ponieważ główną cnotą vana winna być funkcjonalność, Opel zadbał, aby Meriva miała jej pod dostatkiem - od dywaników po sufit. Poprzedni model posiadał świetny system składania oparć tylnych siedzeń zwany przez Opla FlexSpace. W wypadku nowego, każdy egzemplarz ma ów system w standardzie - tylne siedzenia są przesuwane niezależnie od siebie, ich oparcia składa się bardzo łatwo, a po położeniu powstaje idealnie płaska przestrzeń bagażowa. Podłoga w samej części bagażowej jest podwójna, co ma np. tę zaletę, że znajduje się na tej samej wysokości co próg i wyjmując ciężki bagaż nie trzeba go przez próg przenosić - wystarczy wysunąć. W kabinie Opel dorzuca system FlexRail, który może przykładem „całkowicie nowej koncepcji funkcjonalności" nie jest, jest za to praktycznym zestawem schowków oraz przesuwanego na specjalnych szynach podłokietnika. Na deser - zdrowy zestaw schowków w drzwiach, desce rozdzielczej, pod fotelami oraz kieszenie w oparciach przednich siedzeń. Nowością jest uchwyt rowerowy zintegrowany w tylnym zderzaku, jego obecność wyklucza jednak obecność koła zapasowego oraz czujników parkowania.

123