Samochody z napędem 4x4 – bezpieczny układ

Zobacz również

• V8 rządzi - wielki test
• Panda, Sportage i Discovery III – Czwórką w Śniegu
• Roomster, Passat Variant, C4 Picasso, Discovery, R-klasa i Multivan – Sprawy rodzinne
• Kto da mniej
• 650i, 500C, Wrangler, MX-5, SLK, Eos – hula wiatr

Galeria

Osiem modeli, każdy z napędem na cztery koła, w testowym laboratorium – czyli w Alpach austriackich na wysokości ponad 2000 metrów

AUDI A4 3.2 FSI QUATTRO
Klasyczny: Klasyczna technika Quattro, dzięki której układy 4x4 stały się popularne w zwykłych samochodach osobowych, została udoskonalona. Jej głównym elementem nadal pozostaje centralny mechanizm różnicowy typu torsen (ślimakowy) z wykorzystaniem funkcji samoblokowania. Jednak moc nie jest już rozdzielana równomiernie. Standardowo mechanizm różnicowy 60% momentu obrotowego wysyła na tylną oś. Dzięki zmniejszeniu obciążenia przedniej osi, Audi A4 jest bardzo pewne w zachowaniu na drodze i ma sportowe właściwości jezdne, a występującą w wypadkach ekstremalnych nadsterowność łatwo opanować.
Podsumowanie: Podstawowa konfi guracja napędu na cztery koła, preferująca tylną oś (40:60), to wyzwanie dla systemów stabilizujących tor jazdy. Ze swojego zadania wywiązują się one bez problemu.

• Oceń te samochody
• Zobacz oceny innych
• Kalkulator OC/AC/NW

Co z tego wynika, gdy przyjdzie nam wybrać się zimą w góry? Tam gdzie możliwość przemieszczania się zależy od samej trakcji - niewiele. W tym przypadku skomplikowane systemy nie wykazują przewagi - tam gdzie wjeżdża Mercedes wyposażony w drogi system 4Matic, tam wjeżdża też Panda. Co prawda mały samochód Fiata częściej musi się zmagać z krótką utratą przyczepności przez poszczególne koła, ale daje sobie z powodzeniem radę. Kierowca BMW i Land Rovera w ogóle nie zauważa pracy sprzęgieł - zawsze na każdym kole jest wystarczająca do poruszania się ilość momentu napędowego, zupełnie tak samo jak w wypadku układów wykorzystujących centralny mechanizm różnicowy albo połączenie na sztywno, jak w Jeepie.

Jeśli chodzi o stabilność w zakrętach, to różnice są widoczne i wynikają przede wszystkim z samej konstrukcji samochodów. Audi i BMW, chociaż różne pod względem technicznym, mają podobny charakter - kładą nacisk na sportowe zachowanie i „zamiatają" tyłem, dopóki do akcji nie wkroczy ESP.

Kierowca Mercedesa może liczyć na to, że niezależnie od okoliczności jego samochód zawsze będzie zachowywał się tak samo. I to się udaje - model klasy C podczas testowych ćwiczeń okazuje się tak opanowany, że aż nudny. To nie jest samochód dla miłośników jazdy bokami, ale nie jest też wolniejszy od innych. Land Rover okazuje się równie przewidywalny, ale ponieważ jest „wysokiego wzrostu" terenówką - nie może pod względem prędkości dotrzymać kroku limuzynie Mercedesa.

Lexus prezentuje to samo podejście do kwestii stabilności podczas jazdy, jednak w większym stopniu zaprogramowano go na podsterowność. W połączeniu z rozmiarami samochodu i jego masą, ogranicza to pewność jazdy w zakrętach. Zupełnie przeciwnie Panda - raz wyjeżdża przodem, raz tyłem. Ale choćby z tego powodu, że mała Panda jest bardzo zwinna, takie ekscesy utrzymują się w przewidywalnym zakresie i łatwo nad nimi zapanować.

Z kolei kierowca Subaru, które charakteryzuje się równomiernym rozkładem mocy, może wprawić swój samochód w pod- albo w nadsterowność, odpowiednio operując pedałem przyspieszenia oraz kierownicą. To jest napęd na cztery koła skonstruowany wedle starych wzorców, który miłośnikom dynamicznej jazdy potrafi sprawić wiele frajdy, z drugiej strony jednak nie daje wytchnienia swojemu ESP. A Jeep? W dziedzinie dynamiki jazdy nie ma nic do zaprezentowania, ale dotrze wszędzie. Jeśli będzie mieć odpowiednie opony. Aż trudno uwierzyć.

Tekst: Götz Leyrer,
Zdjęcia: Achim Hartmann

12