REKLAMA

30 listopada 2020 roku fabryka samochodów Ural obchodzi 79. rocznicę powstania Cz.1

30 listopada 2020 Uralska Fabryka Samochodów – автомобильный завод «Урал» - obchodziła 79-lecie istnienia. Przedsiębiorstwo Ural powstało w pierwszym, najcięższym, najtrudniejszym dla ZSRR roku drugiej wojny światowej. Dzisiaj zakład należy do jednych z największych wytwórców ciężarówek z napędem na wszystkie koła w Rosji. Ciągłe doskonalenie jakości wyrobów i tworzenie nowych modeli zgodnie z wymaganiami klientów pozwalają podmiotowi przez wiele lat utrzymywać i umacniać swoją pozycję na rosyjskim rynku pojazdów użytkowych.

Zdając sobie sprawę z ogromnego znaczenia wyposażenia żołnierzy w samochody, w październiku 1941 roku Komitet Obrony Państwa podjął decyzję o ewakuacji Moskiewskich Zakładów Samochodowych im. Stalina (ZiS) na głębokie tyły. Łącznie wywieziono z Moskwy 12 800 sztuk wyposażenia, które znalazły się na 7708 wagonach i platformach. Początkowo maszyny i urządzenia przewieziono do Uljanowska, ale 30 listopada 1941 roku podjęto decyzję o ulokowaniu produkcji silników i odlewni w Miass. Od tego dnia автомобильный завод «Урал rozpoczął swoją historię – datę tę uważa się za dzień urodzin przedsiębiorstwa.
Pierwszy przerzut do Ural z wyposażeniem działów "silnik" i "skrzynia biegów" został wysłany z Moskiewskich Zakładów Samochodowych pod koniec listopada 1941 roku. Sprzęt przybył na otwarte pole, oblodzone i pokryte śniegiem. Strefa rozładunku rozciągała się na 360 metrów wzdłuż linii kolejowej, a pociągi z wyposażeniem wciąż przyjeżdżały. Rozładunek maszyn, materiałów oraz części odbywał się we wręcz spartańskich warunkach. Ludzie pracowali jednak bezinteresownie, zdając sobie sprawę z tego, że im więcej silników otrzyma front, tym większa będzie prędkość posuwania się wojsk radzieckich. Podczas rozładunku platform utworzono brygady uderzeniowe. Szczególnie, że w pierwszym roku wojny zima była wyjątkowo ostra, panowały silne mrozy. A niektórzy pracownicy przybyli z Moskwy nie mieli nawet rękawiczek. Mieszkańcy Miass dzielili się z przybyłymi ciepłymi ubraniami, a tych, których „poparzono” żelazem, polewali ręce ciepłą wodą. Maszyny zdjęte z peronów ustawiano na blachach żelaznych, rolkach i złomie oraz ręcznie dostarczano na miejsca instalacji. Nie było bowiem mechanizmów podnoszących i wyciągów do rozładunku. „Kiedy ludzie wyczerpani z przepracowania dosłownie spadali z nóg, inni wstawali na ich miejsce. Na początku nikt nie wracał do domu, wymagało to dodatkowej inwestycji czasu i wysiłku, odpoczywali więc, gdzie tylko mogli. Koszary sypialne pojawiły się później”- tak Arthur Manin opisuje to wydarzenie w książce historycznej„ Roślina u stóp Ilmen”.
Pilnie postawiono hale produkcyjne: w 7 dni wybudowano budynek stacji elektroenergetycznej, w 21 dni narzędziownię, w 45 dni do nowego budynku rozbudowano linię wysokiego napięcia. Dopiero kończono wznosić ściany budynków, nie było dachów i okien. Niemniej w mroźną zimę przybyli z Moskwy i Miass, ogrzewani ogniskami i domowymi piecami, zaczęli wytwarzać pierwsze produkty. W halach pilnie zainstalowano nowy sprzęt, który czekał na uruchomienie i dostosowanie. Prace prowadzono przez całą dobę, w tym w nocy w świetle lamp karbidowych. Już w marcu 1942 roku rozpoczął pracę pierwszy warsztat nowego zakładu, a w kwietniu 1942 roku zmontowano pierwsze silniki i skrzynie biegów. W 1942 roku fabryka wyprodukowała 9430 silników samochodowych i 15375 skrzyń biegów. W latach wojny zakład wyprodukował 77 813 silników, a łącznie w trakcie ich produkcji do 1 czerwca 1978 roku 1 708 420 sztuk.
W czasie wojny kraj pilnie potrzebował sprzętu transportowego, a decyzją Komitetu Obrony Państwa z 14 lutego 1943 roku zakład został przekształcony w fabrykę samochodów. Avtozavod podjął więc nowe ważne zadanie. Przed wypuszczeniem pierwszego auta specjaliści nie opuszczali hal przez trzy dni. Pierwsza ciężarówka Uralu „ZiS-5V”, popularnie nazywana „Zachar”, zjechała z linii montażowej 8 lipca 1944 roku. W latach wojny cieszyła się ona równie dużym zainteresowaniem na froncie, jak i na tyłach. Pojazdy Ural walczyły na wszystkich frontach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Na ich podwoziach wykonano cysterny z paliwem, warsztaty polowe, karetki pogotowia itp.
Później w fabryce projekt typu ZiS-5V przeszedł kilka etapów modernizacji: zainstalowano hydrauliczny system hamulcowy i wzmocnioną przekładnię tylnego mostu, zwiększono wytrzymałość platformy ładunkowej oraz zainstalowano ulepszoną pompę wody, nowy uchwyt na koło zapasowe itp. Samochód stał się znany jako ZIS-5M (zmodernizowany). W latach powojennych zakład produkował dwuosiowe warianty własnej konstrukcji: z wytwornicą gazu ZiS-21A, Ural-ZIS-353M oraz zdobywcę dziewiczych terenów – UralZiS-355M. Następcami ZiS-5V były UralZiS-355M oraz trzyosiowe Ural-375 i diesel Ural-4320, który stanowił podstawę do przygotowania całej rodziny ciężarówek. Każdy z tych pojazdów stał się kamieniem milowym w historii technologii marki Ural. W kolejnych dziesięcioleciach zorganizowano produkcję odmian dla rolnictwa i kompleksu naftowo-gazowego oraz własną produkcję autobusów wachtowych Ural-3255. Do tego doszły wersje z napędem na cztery koła o zwiększonej nośności - to główne etapy w historii rozwoju Ural Automobile Plant i Ural. Przy tym auta Ural zawsze wyróżniały się takimi cechami, jak niezawodność, wytrzymałość oraz zwiększona zdolność do jazdy w terenie.

REKLAMA

zobacz galerię

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA