REKLAMA

40 lat temu: premiera prototypowego furgonu Mercedes-Benz 307 E z napędem elektrycznym Cz.1

Furgon bazował na serii modeli van TN, zwanej też T 1. Dzięki podpodłogowym bateriom uzyskano brak utraty przestrzeni ładunkowej. Testy na dużą skalę prowadzono w Berlinie i byłej stolicy RFN – Bonn. Niemniej akumulatory reprezentujące ówczesną technologię nie nadawały się jeszcze do produkcji seryjnej.

Jako marka zorientowana na innowacje, Mercedes-Benz zawsze koncentrował się na opracowywaniu
nowych koncepcji napędu. Powyższe dotyczy zarówno aut osobowych, jak i pojazdów użytkowych.
Dlatego warto spojrzeć w przeszłość: czterdzieści lat temu Mercedes-Benz AG, jak się wówczas nazywał,
międzynarodowej publiczności zaprezentował typ 307 E. Początkowo – w dniach 11–15 lutego 1980 roku
– ten eksperymentalny lekki furgon był pokazywany na targach środowiskowych Envitec w Düsseldorfie,
a następnie w dniach 13–20 października 1980 rku w Londynie na wystawie Drive Electric '80. Jedno
było pewne: jego przydatność do codziennego użytku pozostawała daleka od dzisiejszych odmian
produkcyjnych, takich jak eVito i eSprinter, ale dostarczyła ważnych wskazówek technicznych oraz
wiedzy praktycznej.
„Daimler-Benz AG opracował elektryczny van Mercedes-Benz 307 E, oparty na modelu furgonu z serii T
1. Zwrócono uwagę na najmniejsze możliwe odchylenia od obecnej produkcji seryjnej, aby utrzymać
koszty wytwarzania i eksploatacji w wąskich granicach”. Tak koncepcyjny pojazd został przedstawiony
w informacji prasowej z dnia 31 października 1980 roku. Niemniej 307 E nie był pierwszym
elektrycznym vanem pod marką Mercedes. Już w 1972 roku podmiot przedstawił typ LE 306, również
będący modelem eksperymentalnym. Zbudowano łącznie 60 takich aut, a do 1979 roku ta mała flota
pokonała 900 000 kilometrów. Jednym z rezultatów tych eksperymentów było to, że przetestowana w LE
306 technologia wymiany baterii, między innymi, mogła zostać pominięta w przypadku zamierzonego
zastosowania elektrycznego samochodu dostawczego w ruchu miejskim.
Model 307 E powstał na podstawie serii modeli van TN, znanej także jako T1, która zadebiutowała w
1977 roku. Projekt ten sfinansowało Federalne Ministerstwo Badań i Technologii (BMFT). W celu
obniżenia kosztów produkcji i eksploatacji, 307 E cechowała uproszczona technologia sterowania
napędem elektrycznym, jednocześnie wymagająca tylko niewielkich różnic w porównaniu ze
standardowym furgonem 307 D z rozstawem osi 3350 milimetrów. Akumulatory znajdowały się pod
podłogą pojazdu, między przednią i tylną osią, i miały napięcie znamionowe 180 woltów. Zainstalowano
dwa rzędy akumulatorów o napięciu 90 woltów każdy. Akumulatory można było łatwo wyjmować w dół
oraz mocować za pomocą zintegrowanego urządzenia podnoszącego i standardowego podnośnika
warsztatowego. Przestrzeń ładunkowa była równie obszerna jak w przypadku odpowiedników z silnikami
spalinowymi. Przy ładowności 1,45 tony i zasięgu 65 kilometrów przy stałej prędkości 50 km/h, 307 E
był predestynowany do miejskich prac dystrybucyjnych. Sprawdzono cztery różne typy elektronicznego
sterowania napędem i przenoszeniem mocy, na przykład wykonanie z przełączaniem akumulatora z
elektroniczną kontrolą pola w połączeniu z hydrodynamicznym przemiennikiem momentu obrotowego.
Silnik bocznikowy prądu stałego miał moc 30 kW. Maksymalna osiągalna prędkość wynosiła 70 km/h, a

maksymalna zdolność pokonywania wzniesień 20%. W modelu 307 E badacze i konstruktorzy Daimler-
Benz przetestowali nie tylko koncepcje napędu, ale i inne technologie, takie jak „planowanie trasy”. Ten

REKLAMA

prekursor systemu nawigacji dostarczał informacji o potencjalnych zmianach trasy, takich jak komunikaty
o korkach.

zobacz galerię

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA