[ X ]

Kontynuując korzystanie z naszej strony internetowej (również poprzez zamknięcie tego komunikatu), wyrażasz zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych na zasadach wskazanych w "Polityce prywatności"

Kontynuuj przeglądanie

REKLAMA
REKLAMA
PODZIEL SIĘ



OCEŃ
5.0

Ciężkie terenowe podwozia w układzie napędowym 10x10 Cz. 17

Irański Zoljanah

Irańska 5-osiowa, terenowa, militarna ciężarówka nosi nazwę Zoljanah, nawiązującą do kultu wśród Szyitów białego ogiera Imama Hoseyna.

Zoljanah - Fot. Producent

Ten pozbawiony jeźdźców i osiodłany koń odgrywa ważną rolę w ceremonialnych procesjach miesiąca Moharram.
Prototypowy, jeszcze nie do końca dopracowany egzemplarz wozu nazwanego właśnie Zoljanah, ujawniono publicznie w 2012 roku, zaś w 2014 roku przedstawiono jego zmodernizowaną – bardziej technologicznie i konstrukcyjnie dopracowaną wersję.

REKLAMA

Powyższe miało miejsce podczas wojskowej parady, jaka odbyła się w Teheranie w piątek 18 kwietnia 2014 roku. Wówczas armia irańska po raz pierwszy oficjalnie pokazała swój nowy pojazd, określany jako ciężki samochód taktyczny – ciężki samochód wsparcia taktycznego.
Został on opracowany i wyprodukowany lokalnie przez irański przemysł zbrojeniowy, co mocno podkreśla się w jawnie dostępnych informacjach.
Co więcej, zdaniem Generała Brygadiera Seyyeda Masouda Reza Zavarei – szefa obronnego instytutu badawczego sił lądowych – wszystkie części tej ciężarówki zostały zaprojektowane i wytworzone w Iranie – przez irańskich ekspertów.
Nawet jeśli nie jest to do końca prawda, to i tak obiektywnie trzeba podkreślić, że w ostatnich latach Iran dokonał znacznego postępu w sektorze przemysłu obronnego, uzyskując samowystarczalność w produkcji niezbędnego mu sprzętu i wyposażenia wojskowego oraz dedykowanych systemów.
Przy czym – zdaniem fachowców – pomimo mocnych propagandowych wypowiedzi, Zoljanah bardzo przypomina analogiczną chińską ciężarówkę Wanshan WS2500, która z kolei stanowi zmodyfikowane – unowocześnione wydanie białoruskiego samochodu z zakładów Volat – MZKT. Należy także uznać za wysoce prawdopodobne, że Zoljanah właśnie mocno bazuje na zbliżonym modelu MZKT bądź rosyjskim specjalnym podwoziu kołowym KZKT 10x10.
Niemniej jednocześnie w stosunku do nich wykazuje kilka zasadniczych różnic, odnoszących się przykładowo do silnika, który w porównaniu z domniemanymi pierwowzorami uległ przesunięciu – relokacji.
Zgodnie też z niektórymi irańskimi źródłami internetowymi, premierowy Zoljanah w układzie napędowym 10x10 może służyć jako baza dla nowego irańskiego systemu obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej dalekiego zasięgu, określanego mianem Bavar-373. System ten stanowi lokalną – irańską poprawioną wersję zaawansowanego rosyjskiego systemu obrony przeciwlotniczej dalekiego zasięgu S-300 PMU.
W tym kontekście dlatego właśnie zbudowano tak skomplikowaną maszynę, gdyż wcześniej Iran nie posiadał stosownych własnych kołowych nośników, zdolnych bezproblemowo, w tym w warunkach czysto taktycznych, przemieszczać rakiety tego systemu.
Jednak, z drugiej strony, ponieważ system obrony powietrznej nawet klasy S-300 nie wymaga nośnika o takich parametrach – w tym rozmiarach i masach, całkiem prawdopodobne wydaje się, że pojazd w rzeczywistości przygotowano do przewozu pocisków balistycznych przeznaczonych do przenoszenia ładunków nuklearnych.
Kabina może pomieścić dwie osoby – kierowcę i pasażera (układ 1+1) – oraz otrzymała funkcję odchylania w celu ułatwienia dostępu do silnika i wykonywania innych niezbędnych czynności obsługowych.
W roli jednostki napędowej zapewne występuje powstały w Iranie wysokoprężny silnik turbodoładowany, uzyskujący moc maksymalną około 500 KM.
Jego projekt i konstrukcja opierają się na niemieckiej jednostce koncernu Deutz. Jak zwrócono już uwagę, silnik ten znajduje się pod kabiną, a nie za nią, jak w rosyjskich, białoruskich czy chińskich analogicznych wysoce mobilnych ciężarówkach klasy tonażowej ciężkiej. Za takim jego umieszczeniem przemawiały względy praktyczne – dzięki temu przy zadanej długości całkowitej auta uzyskano większą długość przestrzeni na ładunek bądź zabierane wyposażenie specjalne.
Poza tym dla poprawy manewrowości trzy z pięciu osi są kierowane – tzn. koła osi pierwszej i drugiej są sterowane przeciwbieżnie w stosunku do kół osi ostatniej – piątej. Do tego pojazd otrzymał centralny system pompowania kół (CTIS).
Zoljanah może pokonywać przeszkody wodne o głębokości do 1500 mm, przeszkody pionowe o wysokości do 600 mm, rowy/okopy o szerokości do 2500 mm, podjazdy o nachyleniu – zdolność pokonywania wzniesień – 40% oraz uzyskuje maksymalny przechył boczny 20%. Jego ładowność maksymalna równa się 30000 kg, a masa własna około 25000 kg, co daje dopuszczalną masę całkowitą na poziomie 55000 kg. Wymiary są następujące – w przybliżeniu: długość 14 m, szerokość 3 m, wysokość 3 m.
Prędkość maksymalna zawiera się w przedziale od 60 do 70 km/h, natomiast zasięg w przypadku pokonywania dróg o nawierzchni utwardzonej powinien dochodzić do około 650 km.
Podstawowym zadaniem samochodu ma być transport rakiet balistycznych albo rakiet systemów obrony przeciwlotniczej. Przy tym może być dostosowany do realizacji innych funkcji, w tym pełnić rolę bazy dla systemów radarowych, elektronicznych albo pozostałego skojarzonego sprzętu wojskowego.

zobacz galerię

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA
ZOBACZ RÓWNIEŻ Zamknij