[ X ]

Kontynuując korzystanie z naszej strony internetowej (również poprzez zamknięcie tego komunikatu), wyrażasz zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych na zasadach wskazanych w "Polityce prywatności"

Kontynuuj przeglądanie

REKLAMA
PODZIEL SIĘ


OCEŃ
4.7

Historyczny samochód - zdobywca dziewiczych terenów – legendarna „Emka” Cz.3

W bieżącym roku Uralski Zakład Samochodowy obchodzi 75. rocznicę premiery pierwszego auta marki Ural. Pierwszy pojazd Ural ZiS-5V zjechał bowiem z linii montażowej w dniu 8 lipca 1944 roku. Dzisiaj, w ramach tej retrospektywy, opowieść o jednym z modeli firmy - legendarnej Emce.

Pierwszy samochód skrzyniowy do zabudowy „UralZiS-355M” lub „Emka” o nośności 3500 kg opuścił linię montażową w październiku 1958 roku i był składany do 17 października 1965 roku. Zewnętrznie wyróżniał się nowymi – całkowicie metalową kabiną, osłoną chłodnicy, maską i błotnikami. Wyposażono go w silnik UralZIS-353V o mocy maksymalnej 85 KM, który miał przerobiony układ smarowania, odśrodkowy filtr oleju, pływające sworznie tłokowe oraz tłoki aluminiowe itp. Poza tym w porównaniu do ZIS-5B niemal cała konstrukcja uległa znaczącym zmianom. W przednim zawieszeniu zastosowano amortyzatory hydrauliczne. Nowy układ kierowniczy zaprojektowano specjalnie do pracy w trudnych warunkach drogowych, a jego mechanizm znajdował się teraz przed przednią osią. Ze względu na przesunięcie silnika do przodu zwiększeniu uległa długość powierzchni do zabudowy. Rama, w przeciwieństwie do przedstawicieli rodziny„ZiS-5”, powstała jako nowy projekt i nie została poddana obróbce cieplnej, ale była jednocześnie bardziej sztywna. O pół tony podniesiono też ładowność, z kolei prędkość maksymalna wzrosła do 75 km/h.
Słynna „Emka”, tak nazywana przez ludzi, była z powodzeniem wykorzystywana w rozwoju dziewiczych ziem Kazachstanu, na Uralu i na Syberii, oraz służyła w różnych warunkach terenowych i klimatycznych. Na podwoziu montowano cysterny, zbiorniki do transportu płynów spożywczych, stacje sprężarek, maszyny robocze itp. Ogólnie było wiele specjalistycznych nadwozi, zarówno fabrycznych, jak i instalowanych przez podmioty zewnętrzne – przykładowo – cysterny mleczne ACM-2.3 pochodziły z Nowotroickiego Zakładu Budowy Maszyn, cysterny benzynowe AC-2, 6-355M z Zakładu Mechanicznego Emanzelinsky. Do tego doszły bardzo powszechne wersje kanalizacyjne ANM-355M czy mobilne stacje sprężarek АПКС-6П-8. Ponadto w czerwcu 1962 roku auto pokazano na Wystawie Osiągnięć Gospodarczych - w tureckim mieście Izmir na międzynarodowych targach, na których otrzymało dobre recenzje.

Chociaż początkowo UralZIS-355M przeznaczono do dostaw na tzw. ziemie dziewicze, ale stopniowo zyskiwał coraz większe uznanie w transporcie drogowym i „rozprzestrzeniał się” w całym ZSRR. Konsumenci uwielbiali jego ciepłą metalową kabinę z nowoczesnym systemem ogrzewania, elektrycznymi wycieraczkami i innymi udogodnieniami, których nie było w ZIS-5. Jednak w Moskwie, Leningradzie i innych dużych miastach UralZIS-355M nie przetrwał, ale w Voskresensku koło Moskwy baza miasta była w pełni wyekwipowana w te ciężarówki.

REKLAMA

W 1965 roku zaprzestano produkcji wersji 2-osiowych, gdyż Zakłady Samochodowe Ural całkowicie przestawiono na wytwarzanie odmian terenowych z napędem na wszystkie koła. UralZiS-355M słynie również z tego, że wystąpił w bardzo znanym i popularnym filmie radzieckim - jako środek przemieszczania cementu w filmie „Джентльмены удач

zobacz galerię

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA
ZOBACZ RÓWNIEŻ Zamknij