[ X ]

Kontynuując korzystanie z naszej strony internetowej (również poprzez zamknięcie tego komunikatu), wyrażasz zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych na zasadach wskazanych w "Polityce prywatności"

Kontynuuj przeglądanie

REKLAMA
REKLAMA
PODZIEL SIĘ


OCEŃ
4.2

Kamienie milowe w historii motoryzacji fabryki samochodów Ural - trzyosiowy Ural-375 Cz.5

Kolejnym ważnym kamieniem milowym w historii fabryki samochodów Ural było wprowadzenie trzyosiowego typu 375. Do pracy w warunkach terenowych potrzebne były bowiem specjalne potężne – mocniejsze i bardziej mobilne pojazdy. W związku z tym postanowiono przeorientować zakład do produkcji wersji trzyosiowych o wysokiej zdolności pokonywania nawet najtrudniejszych bezdroży.

Docelowa dokumentacja techniczna powstała w krótkim czasie: opracowano trzy wersje bazowe – ciągnik siodłowy, skrzyniową i furgon. Produkcja seryjna rozpoczęła się w 1961 roku. W projekcie podwozia „Ural-375” i modyfikacjach zastosowano: 5-biegową mechaniczną skrzynię przekładniową, 2-tarczowe sprzęgło, 2-biegową skrzynię rozdzielczą z centralnym mechanizmem różnicowym, zunifikowane podwójne – tylne tandemowe osie napędu głównego, 12-voltową instalację elektryczną, specjalne pojedyncze opony o rozmiarze 14,00x20 z systemem regulacji ciśnienia dzięki wprowadzeniu centralnego systemu pompowania kół, hydrauliczne wspomaganie układu kierowniczego, hamulce pneumatyczno-hydrauliczne, wciągarkę dedykowaną do ciągnięcia samochodów i przyczep na twardych nawierzchniach dróg. Ponadto opanowano produkcję szeregu modyfikacji, w których samochód wyróżniał się całkowicie metalową kabiną z wydajnymi ogrzewaniem i wentylacją. Głównymi modyfikacjami Urala-375 były Ural-375D z silnikiem wysokoprężnym, Ural-375K przeznaczony do eksploatacji w rejonach Dalekiej Północy i Jakucji, Ural-375YU dla południowych regionów o klimacie tropikalnym, Ural -375А do montażu nadwozi dostawczych, ciągnik siodłowy Ural-375 C.

Oprócz tego w latach 1965–1983 powstawał uterenowiony Ural-377 z napędem tylko na koła tylnego tandemu – formuła 6x4. W przeciwieństwie do odmian z napędem na wszystkie koła, miał silnik ZIL-375 z nieekranowanym wyposażeniem elektrycznym, skrzynię rozdzielczą bez napędu na przednią oś, nienapędzaną oś przednią oraz poziomy uchwyt na koło zapasowe z jednostronnym podnośnikiem hydraulicznym, znajdujący się po prawej stronie, z przodu platformy ładunkowej. Przy czym zasadniczą nowość w tym wydaniu stanowiła całkowicie metalowa, 2-drzwiowa, 3-osobowa kabina wyposażona w ogrzewanie i skuteczną wentylację, którą od 1965 roku zaczęto instalować na wszystkich wariantach trzyosiowych. Przednie szyby tej kabiny zaopatrzono w podkładki i inne wycieraczki, a samą kabinę ogrzewano za pomocą grzejnika zlokalizowanego w układzie chłodzenia silnika. Jako najważniejsze seryjne wydanie – tzw. modyfikacja pojawił się też ciągnik siodłowy Ural-377S o dopuszczalnym nacisku na siodło 7500 kg i dla maksymalnej masy naczepy 18500 kg. Na początku 1976 roku Komisja Państwowa ZSRR przyznała Uralowi-377 pierwszą kategorię jakości.

REKLAMA

W celu opracowania projektu i wprowadzenia tej ciężarówki do produkcji, Zakłady Samochodowe Ural otrzymały dyplom pierwszego stopnia ZSRR Wystawy Osiągnięć Gospodarczych. Natomiast wchodzenie na rynki międzynarodowe z przedstawicielami serii 375 rozpoczęło się w 1965 roku. Pierwsze imprezy odbyły się w Mongolii i NRD. We wrześniu 1969 roku Ural-375D został nagrodzony, otrzymując złoty medal i dyplom Międzynarodowych Targów Lipskich. W 1973 roku Komisja Państwowa przyznała mu państwowy znak jakości.

zobacz galerię

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA
ZOBACZ RÓWNIEŻ Zamknij