REKLAMA

MZKT Volat 790860 – specyficzny transporter ciężkiej techniki bojowej Cz.1

Czołgi i generalnie gąsienicowy sprzęt pancerny są pojazdami niezwykle drogimi w momencie zakupu oraz późniejszej eksploatacji. Przykładowo spalają znaczne ilości paliwa, potrzebują drogiej obsługi oraz uzyskują relatywnie niewielkie przebiegi do przeglądów i napraw głównych – średnio przebiegi te wynoszą kilka tysięcy kilometrów – w zależności od stopnia intensywności i typu użytkowania zazwyczaj od 3000 do 10000 km. Ponadto, pomijając same strefy działań wojennych oraz warunki czysto terenowe, ich przemieszczanie nastręcza szereg trudności ze względu na zazwyczaj ponadnormatywne – z punktu widzenia normalnego ruchu drogowego – wymiary, w tym głównie szerokość, oraz masę własną. W dodatku do poruszania się po drogach publicznych niezbędne są specjalne nakładki na gąsienice, aby nie dochodziło do zniszczenia nawierzchni tych dróg.

Wszystkie te czynniki powodują, iż od niemal 100 lat, de facto od samego pojawienia się, w typowych warunkach, na obszarach nie zagrożonych atakami przeciwnika, na większe odległości czołgi przerzuca się za pomocą pojazdów kołowych, obecnie tworzących tzw. system wsparcia logistycznego w transporcie ciężkiej techniki bojowej.

W czasie pierwszej wojny światowej oraz w dwóch następnych dekadach po niej masa własna czołgów, przyjmując za swoisty wzorzec francuski Renault FT17, równała się zazwyczaj kilku tonom, nie przekraczając 10000 kg, chociaż zarówno na Wschodzie (ZSRR), jak i Zachodzie (Francja) powstawały wtedy konstrukcje wielotonowe. Nie zmienia to jednak faktu, że przeważająca część maszyn pozostawała relatywnie lekka. W efekcie bez większych problemów dało się je przemieszczać na platformach ładunkowych ciężarówek o wówczas bardzo dużej ładowności ewentualnie na przyczepach ciągniętych przez ciężarówki z mocniejszymi silnikami. Sytuację w tej materii diametralnie zmieniła druga wojna światowa. Czołgi weszły w nią jako wozy lekkie, a wyszły z niej jako ciężkie stalowe pancerne kolosy, o masie własnej średnio 30000-40000 kg (przykładowo masę T34-85 określono na około 32000 kg). Przy czym w tej stawce rekord pobili Niemcy, w 1944 roku wprowadzając do eksploatacji Panzerkampfwagen VI Ausf. B „Königstiger” Tiger II (Sd.Kfz.182). Był to czołg ciężki, największy i najcięższy czołg drugiej wojny światowej użyty w boju, gdzie Königstiger oznacza w języku niemieckim tygrysa bengalskiego, ale w wojskach alianckich przyjęła się nazwa Tygrys Królewski.

REKLAMA

Co ciekawe po drugiej wojnie światowej masa własna czołgów spadła do przeciętnie 30000-40000 kg, by od lat 70. ponownie zacząć rosnąć, przekraczając kolejne granice, najpierw, na początku lat 70. 40000 kg, a pod koniec tej dekady 50000 kg. Aktualnie masa własna wozów wywodzących się z radzieckiej szkoły wynosi ponad 50000 kg, zaś mających zachodnie korzenie już dawno przewyższyła 60000 kg i zbliża się do 70000 kg.

 

zobacz galerię

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA