REKLAMA

MZKT Volat 790860 – specyficzny transporter ciężkiej techniki bojowej Cz.2

Czołgi i generalnie gąsienicowy sprzęt pancerny są pojazdami niezwykle drogimi w momencie zakupu oraz późniejszej eksploatacji. Przykładowo spalają znaczne ilości paliwa, potrzebują drogiej obsługi oraz uzyskują relatywnie niewielkie przebiegi do przeglądów i napraw głównych – średnio przebiegi te wynoszą kilka tysięcy kilometrów – w zależności od stopnia intensywności i typu użytkowania zazwyczaj od 3000 do 10000 km. Ponadto, pomijając same strefy działań wojennych oraz warunki czysto terenowe, ich przemieszczanie nastręcza szereg trudności ze względu na zazwyczaj ponadnormatywne – z punktu widzenia normalnego ruchu drogowego – wymiary, w tym głównie szerokość, oraz masę własną. W dodatku do poruszania się po drogach publicznych niezbędne są specjalne nakładki na gąsienice, aby nie dochodziło do zniszczenia nawierzchni tych dróg.

Sukcesywny wzrost masy czołgów wymuszał wzrost możliwości przewozowych przypisanemu im logistycznemu systemowi wsparcia kołowego – samochodowego, wykorzystywanemu do ich przerzutu zarówno w skali operacyjnej jak i niekiedy strategicznej, na bardzo duże odległości. Dlatego do takiego przerzutu zawsze kierowane były zestawy drogowe o bardzo dużej ładowności, z silnikami o bardzo dużej mocy. Przykładem jednego z pierwszych takich zestawów, specjalnie zoptymalizowanych pod kątem przerzutu ciężkiej techniki bojowej, jest amerykański M19 Tank Transporter (oznaczenie katalogowe amerykańskie G159), produkowany w latach drugiej wojny światowej – od 1941 do 1945 roku – i tworzony przez ciągnik balastowy, klasyfikowany jako 12-tonowy, 6x4 M20 Diamond Model 980 ze 185-konnym (138 kW) silnikiem Hercules DFXE oraz 12-kołową przyczepę Fruehauf Winter-Weis Rodgers M9. Taki układ – z ciągnikiem balastowym i przyczepą najazdową – utrzymał się w Krajach Układu Warszawskiego praktycznie do jego końca, podczas gdy na Zachodzie już w latach 60. i 70. zaczęły się pojawiać zestawy naczepowe, m.in. bardziej elastyczne w użytkowaniu. Można jednak tu przyjąć, że przez ponad dwie dekady – od lat 70. do początku 90. - w transporcie czołgów na świecie stosowane były dwa zasadnicze rozwiązania:

REKLAMA
  • zestaw przyczepowy – składający się z ciężkiego ciągnika balastowego i zazwyczaj najazdowej, niskopodłogowej wieloosiowej przyczepy o dużej ładowności;
  • zestaw naczepowy – zawierający ciężki ciągnik siodłowo-balastowy oraz najazdową, niskopodwoziową wieloosiową naczepę o dużej ładowności.

Od lat 90. obserwuje się stopniowe przechodzenie przez użytkowników zestawów przyczepowych na zestawy naczepowe, które stają się teraz dominującym rodzajem taboru w tej kategorii. Ogólne parametry tych zestawów i ich budowa prezentują się następująco:

  • silnik o bardzo dużej mocy maksymalnej – wskazane jest minimum 500 KM, a najlepiej ponad 550 KM. Wysoki musi też być maksymalny moment obrotowy – niezbędne minimum to dziś 2300-2500 Nm, a wartość pożądana to co najmniej 2600-2800 Nm;
  • wieloosiowy układ ciągnika – 3- lub 4-osiowy z co najmniej dwoma osiami napędzanymi (tylny tandem) – warianty 6x4 i 8x4, lub większą liczbą osi napędzanych, w tym wszystkimi – warianty 6x6, 8x6 i 8x8;
  • w zależności od wymagań zamawiającego w zakresie mobilności taktycznej ciągnika – jego dzielności terenowej występują poniższe opcje: niska mobilność – zastosowania szosowe i terenowe w lżejszym terenie – układy napędowe 6x4, 8x4 i 8x6, powiększona mobilność – układy napędowe 6x6 i 8x8 z bliźniaczym ogumieniem na tylnym tandemie, wysoka mobilność – układ napędowy 8x8 i wyłącznie pojedyncze ogumienie na wszystkich kołach. W ogóle w tej klasie aut nie stosuje się 3-osiowych odmian w kompletacji z jedynie pojedynczymi oponami ze względu na ich zbyt małą wówczas ładowność – nośność siodła oraz m.in. problemy z przekazywaniem siły napędowej i hamowaniem. Dlatego właśnie opcja z pojedynczymi oponami z tyłu może tylko dotyczyć wersji 4-osiowych;
  • naczepy wieloosiowe, niskopodwoziowe, o bardzo dużej ładowności, rzędu 50000-70000 kg. Naczepy te mają od 3 do 8 osi/linii osi, w tym naczepy szosowe o ładowności do 60000-80000 kg – 6-8 osi/linii osi, naczepy uterenowione o ładowności do 70000 kg do 7 osi/linii osi, z kolei naczepy terenowe, o ładowności do 50000-60000-70000-75000 kg – od 3 do 5/6 wzmocnionych osi o bardzo dużym nacisku maksymalnym oraz wyłącznie pojedyncze ogumienie – balonowe, o bardzo dużej średnicy i szerokości.

zobacz galerię

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA