REKLAMA

MZKT Volat 790860 – specyficzny transporter ciężkiej techniki bojowej Cz.7

Czołgi i generalnie gąsienicowy sprzęt pancerny są pojazdami niezwykle drogimi w momencie zakupu oraz późniejszej eksploatacji. Przykładowo spalają znaczne ilości paliwa, potrzebują drogiej obsługi oraz uzyskują relatywnie niewielkie przebiegi do przeglądów i napraw głównych – średnio przebiegi te wynoszą kilka tysięcy kilometrów – w zależności od stopnia intensywności i typu użytkowania zazwyczaj od 3000 do 10000 km. Ponadto, pomijając same strefy działań wojennych oraz warunki czysto terenowe, ich przemieszczanie nastręcza szereg trudności ze względu na zazwyczaj ponadnormatywne – z punktu widzenia normalnego ruchu drogowego – wymiary, w tym głównie szerokość, oraz masę własną. W dodatku do poruszania się po drogach publicznych niezbędne są specjalne nakładki na gąsienice, aby nie dochodziło do zniszczenia nawierzchni tych dróg.

Kabina – ze względu na koncepcję konstrukcyjną pojazdu – została umieszczona niezwykle wysoko. Prowadzą do niej trzy stopnie wejściowe, w tym najniższy – dolny pod linią osi, uzupełnione o podest pod drzwiami wejściowymi. Kabinę tę mocno też wysunięto do przodu, lokując ją za osiami na jakby – nieco węższym i krótszym niż ona – podwyższeniu – cokole. Ta wagonowa, krótka, dzienna, dwudrzwiowa kabina cechuje się ciekawą budową. Zrobiono ją bowiem nie ze stali, a z włókna szklanego. Zapewnia to jej lekkość – chociaż w tym przypadku to nie ma większego znaczenia, oraz pełną odporność na korozję i wysoką odporność na uderzenia czy odkształcenia będące następstwem uderzeń mechanicznych. Z przodu pod płaską, dzieloną, pionową, lekko odchyloną na boki szybą wprowadzono odchylaną do góry atrapę z pięcioma poziomymi, prostokątnymi wlotami powietrza. Z tego dwa górne wloty są w partii górnej kabiny – szerszej i dłuższej, trzy dolne w dolnej – cokole, węższej i trochę krótszej. Wewnątrz przewidziano miejsca dla dwóch osób. W celu poprawy komfortu prowadzenia kierowca siedzi w pneumatycznie zawieszonym fotelu o szerokim zakresie regulacji oraz może korzystać z regulowanej kolumny kierownicy. Standardową klasyczną tablicę wskaźników da się zamienić na opcjonalny nowoczesny panel z dwoma dużymi, centralnymi wyświetlaczami LCD. Po zmroku pracę ułatwiają oświetlenie i lampka do czytania. Za kabiną zlokalizowano tzw. szafę. Zawiera ona: po lewej stronie chłodnicę w metalowej osłonie z metalową siatką, pośrodku, nieco z tyłu m.in. dwa pionowe doloty czerpni powietrza, po prawej stronie cofnięte koło zapasowe z żurawikiem do jego obsługi w sytuacji awaryjnej wymiany ogumienia. Za tą szafą zamontowano zespół dwóch wciągarek z boków osłoniętych stalowym stelażem, od góry stalową skrzynią, każda o sile uciągu 250 kN, z liną o długości 60 m. Bezpieczne wyprowadzenie i prowadzenie liny gwarantują rolki, po jednej za każdą z wciągarek, uzupełnione o rolki na tylnej krawędzi – samym końcu płaskiej części pokładu ładunkowego. Poza tym zderzak przedni jest potężny, wysoko zamocowany, stalowy, pionowy, w dolnych narożach z okrągłymi reflektorami chronionymi stalową siatką, środkowym wlotem powietrza u dołu w kształcie odwróconego trapezu i po obu stronach tego wlotu, na dole, po jednym solidnym zaczepie holowniczym. Na zderzaku w jego górnej partii poziomo w specjalnych uchwytach przewożony jest jeszcze drąg holowniczy, pomocny w trakcie ewakuacji innych pojazdów czy samoewakuacji. Co również ciekawe, zbiornik paliwa nie wyprowadzono do góry, do zakabinowej szafy, co mogłoby zdecydowanie utrudnić jego tankowanie, lecz ulokowano pod pokładem ładunkowym, pomiędzy osiami trzecią i czwartą. Zbiornik ten wyróżnia się dolną osłoną w postaci stalowych belek, na których się zresztą opiera, i pojemnością 900 litrów. Ta ostatnia w normalnych warunkach drogowych powinna pozwolić na pokonanie około 750 km. Ponadto Volat MZKT 790860 12x12 osiąga prędkość maksymalną 75 km/h, może pracować w zakresie temperatur od -30º do +55ºC oraz – ze względu na swoje ponadprzeciętne masy i wymiary – nadaje się do przerzutu strategicznego jedynie w ładowniach dużych samolotów transportowych, jak An-22 czy An-124. Lista bazowego wyposażenia opcyjnego zawiera m.in. następujące pozycje: wentylacja i ogrzewanie o większej mocy, urządzenie klimatyzacyjne, dodatkowe ogrzewanie, wydłużona odmiana modułowej kabiny, umożliwiająca zabranie na tylnej rozkładanej ławce do 4 dodatkowych osób, czyli załogi przerzucanego na skrzyni sprzętu, system kontroli ciśnienia w ogumieniu, wkładki przestrzelinowe w oponach oraz opancerzenie kabiny w postaci zewnętrznego pancerza modułowego. Opcję stanowi także integralnie opancerzona kabina-kapsuła. Ze względu na znaczne zapasy nośności przednich osi oraz samą konstrukcję i parametry ramy podwozia i zawieszenia nie ma najmniejszego problemu z założeniem nawet bardzo ciężkich osłon bądź ciężkiej pancernej kabiny-kapsuły, gwarantujących wysokie stopnie ochrony balistycznej i przeciwminowej. Do tego wysoka „naturalna” odporność przeciwminowa wynika z wysokiego osadzenia kabiny mocno z przodu, przed pierwszą z osi, założenia potężnych pojedynczych balonowych opon, występowania potężnych wzmocnionych mostów i dostępności od spodu przestrzeni, niezbędnej do rozejścia się energii fali uderzeniowej czy ewentualnego zamocowania deflektora w kształcie mocno spłaszczonej litery V, tę energię przejmującego i skutecznie rozprowadzającego na boki. Zgodnie z oficjalnie podaną informacją pojazd powstał na zamówienie odbiorcy ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, a jego cena jednostkowa została określona na ponad 1 mln EUR.

REKLAMA

zobacz galerię

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA