REKLAMA

Wozidłowo-załadunkowy zintegrowany system wsparcia logistycznego ATMAT Cz. 2

Do wykonywania operacji przeładunkowych, w zależności od konkretnych warunków realizacji tych operacji oraz dostępności sprzętu, siły zbrojne przeważnie używają urządzeń analogicznych jak podmioty z sektora cywilnego. Zazwyczaj są to żurawie z ramionami wysuwanymi teleskopowo, żurawie hydrauliczne cargo oraz systemy załadowcze różnego rodzaju, uzupełnione przez wózki widłowe, kalmary, lekkie doczepiane wózki widłowe typu moffett czy suwnice.

Producent
Fot. Producent

W układzie eksploatacyjnym w porównaniu z najbliższymi odpowiednikami, czyli systemami załadunku tylnego, system załadunku bocznego cechuje się kilkoma zasadniczymi zaletami. Są nimi:

REKLAMA
  • większy udźwig – dostępne na rynku urządzenia hakowe pozwalają na obsługę kontenerów i platform o masie do około 30000 kg, podczas gdy niezwykle popularny system Hammar serii 190 ma zdolność udźwigu – możliwość operowania z ładunkami o masie standardowo 36000 kg i 40000 kg w opcji (Safe Work Load). Co więcej, systemy załadunku bocznego Hammar mogą operować kontenerami standardu ISO i platformami o masie całkowitej aż do 60000 kg w czasie zaledwie 3,5 minuty. Taki właśnie oficjalny światowy wynik zapisany w Księdze Rekordów Guinnessa dla urządzeń załadunku bocznego został ustanowiony w dniu 27 czerwca 2011 roku;
  • fakt, że podczas załadunku platforma czy kontener przez cały czas utrzymywane są w płaszczyźnie poziomej, a nie jak w przypadku systemu hakowego przesuw następuje w pionie i w poziomie;
  • fakt, że istniejące systemy bramowe czy hakowe są zazwyczaj przygotowane do operowania z kontenerami bądź platformami o długości standardowego kontenera 20-stopowego. Tymczasem Hammar, ze względu na to, iż funkcjonalnie zawsze składa się z dwóch podnośników o rozstawie warunkującym długość zabieranych jednostek ładunkowych, w przypadku montażu na odpowiednio długiej i wzmocnionej naczepie, może zabrać nawet najdłuższe współcześnie stosowane kontenery, czyli 45-stopowe;
  • możliwość piętrowania kontenerów i przemieszczania ich na pewną odległość, a nie operowania nimi wyłącznie w pobliżu pojazdu. W 2012 roku został pokazany mianowicie Hammar MegaReach (o dużym zasięgu) - pierwszy system załadunku bocznego na świecie zdolny do ustawienia i spiętrowania kontenera za stojącym innym kontenerem.

Do tego dochodzi ograniczona przestrzeń niezbędna do wykonywania operacji.

Z punktu widzenia sił zbrojnych za podstawowe zalety urządzeń Hammar należy uznać:

  • duże zdolności w sferze udźwigu, maksymalnie nawet dwukrotnie większe niż dla najsilniejszych urządzeń hakowych. Przy czym najbardziej popularny system może operować paletami albo kontenerami o masie o 20-33% wyższej niż najsilniejszy system hakowy oraz o masie dwukrotnie wyższej niż najpopularniejsze wojskowe systemy hakowe montowane na podwoziach 4- lub 5-osiowych terenowych ciężarówek. Niemniej, co trzeba tu obiektywnie podkreślić, w tej sytuacji podstawowe ograniczenie zazwyczaj wynika z limitowanych w warunkach typowo terenowych zdolności przewozowych samego samochodowego nośnika;
  • dzięki dużemu udźwigowi możliwość operowania w pełni załadowanymi kontenerami 20-stopowymi typu 1C, zazwyczaj wykorzystywanymi do przewozu zaopatrzenia. Wymiary oraz masa tego kontenera odpowiadające normom ISO są następujące (DxSxW): 6058x2438x2438 mm, masa 24000 kg. Kontenery te stanowią też rodzaj zabezpieczenia dla przewożonego ładunku, zarówno luzem jak i na paletach. W kontenerze na jednym poziomie może się znajdować maksymalnie 12 palet. W tym kontekście urządzenie może operować objętymi normalizacją wojskowymi paletami, opakowaniami i kontenerami, spełniającymi normę STANAG 2828. Cel tego porozumienia standaryzacyjnego polegał na założeniu, że palety, opakowania i kontenery używane w krajach sojuszu pozostają funkcjonalnie wymienialne. Standardowa jednostka ładunkowa cechuje się wysokością do 1 m i masą do 1 tony. Dopuszcza się przekroczenia tych wartości: wysokości do 1050 mm, masy do 1130 kg. Przy czym wybrane państwa zastrzegły sobie możliwość stosowania innych wymiarów ładunków. Ponadto urządzenie spełnia warunki: STANAG 2413 Demountable Load Carrying Platforms (Dlcp) Flatracks, STANAG 2827 Materials Handling In The Field oraz STANAG 2829 Materials Handling Aids.
  • przemieszczanie ładunków w poziomie, co może mieć istotne znaczenie w przypadku operowania przykładowo kontenerami z wrażliwym na zmianę położenia wyposażeniem, jak systemy elektroniczne.

Warianty polecane siłom zbrojnym stanowią zmilitaryzowane wydania cywilnych odpowiedników i tworzą rząd Hammar Defence Line. Realnie każda odmiana cywilna może być poddana określonemu zmilitaryzowaniu. Są to wersje montowane zarówno na podwoziach ciężarówek, jak i przyczepach oraz naczepach. Największe z nich instaluje się wyłącznie na wieloosiowych – przynajmniej 3-osiowych, najlepiej 4-osiowych – naczepach, nieraz o zwiększonej długości. Przykładowo system typu 155 – o nominalnym – standardowym udźwigu 37000 kg i 42000 kg w opcji został przetestowany w operowaniu ładunkami – kontenerami o masie do 52500 kg. Powyższe okazuje się przydatne, by zabrać przykładowo 45-stopowy ciężki kontener. Aczkolwiek, ze względu na ograniczenia nacisków na osie, wymagane staje się wówczas użycie 4-osiowego ciągnika siodłowego sprzęgniętego z 4-osiową naczepą. Teoretycznie zatem, w przypadku posadowienia systemu Hammar typ 155 na niskopodwoziowej naczepie, istnieje możliwość zabrania – przemieszczenia za jego pomocą każdego najcięższego współczesnego bojowego wozu piechoty czy wszystkich czołgów z linii T64, T72 i T80 oraz ich klonów rozwojowych.

zobacz galerię

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA